ปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันมีและกินน้ำตานเมา แต่ทางพิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยกินน้ำตานเมา จะสันนิษฐานว่าจำเลยมีน้ำตานเมาด้วยได้หรือไม่
การสันนิษฐานว่าจำเลยมีน้ำตานเมาเป็นการสันนิษฐานในทางที่ให้ร้ายแก่จำเลย ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 227 เพราะอาจเป็นของผู้อื่นนำมาเลี้ยงจำเลยก็ได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยกับพวกอีก 4 คนนั่งล้อมกันกินน้ำตานเมาอยู่ที่พื้นดิน เจ้าพนักงานเข้าจับได้จำเลย 2 คน นอกนั้นหนีไปได้ และได้น้ำตานเมา 2 ไห มีน้ำตานประมาณ 6 ลิตร
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2487อัยการอ่างทองโจทก์นายเปรา นาคบั้น นายฟื้น นาคบั้นจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 6 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 8 ป.พ.พ. ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันมีและกิน น้ำตานเมา แต่ทางพิจารนาได้ความเพียงว่าจำเลยกินน้ำตานเมาดังนี้จะสันนิถานว่าจำเลยมีน้ำตานเมาด้วยไม่ได้.ได้ความตามโจทฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก ๔ คน นั่งล้อมลงกินน้ำตานเมากันหยู่ที่พื้นดิน เจ้าพนักงานเข้าจับได้จำเลย ๒ คนนี้ นอกนั้นหนีไปได้และได้น้ำตานเมา ๒ ไห มีน้ำตานประมาน ๖ ลิตร สาลชั้นต้นลงโทสตามฟ้อง สาลอุธรน์พิพากสาแก้ว่าจำเลยมีผิดตามกดหมายพาสีชั้นไนจุลสักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๖ โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า แม้ฟ้องจะกล่าวว่า จำเลยสมคบกันมีและกินน้ำตานเมาก็ดี แต่เมื่อทางพิจารนาได้ความเพียงว่า จำเลยกินน้ำตานเมาเท่านั้น จะสันนิถานว่า เปนของจำเลยหรือจำเลยสมคบกันมีไว้ ย่อมเปนการสันนิถานไนทางที่ไห้ร้ายแก่จำเลย ไม่ชอบด้วยประมวนกดหมายวิธิพิจารนาความอาญามาตรา ๒๒๗ เพราะอาดเปนของผู้อื่นนำมาเลี้ยงจำเลยก็ได้ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายบุสนี ขันทสิทธิศาลอุทธรณ์ - นายจเริน จารุกักดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ