การเช่าทำโรงแรมเป็นการใช้ประกอบธุรกิจ ไม่ใช่เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงไม่อยู่ในความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489
การเช่าตั้งโรงแรมเป็นการเช่าใช้ประกอบธุรกิจ ไม่ใช่ใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงไม่อยู่ในความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489
พิพากษายืนตามศาลต่าง (ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์) ให้ขับไล่จำเลย
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าซึ่งเช่าใช้ทำโรงแรม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ขับไล่ จำเลยฎีกา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 53/2490นายบูรณวิทย์ ตาด +ังสะไวสยะโจทก์นายก๊กกวง แซ่+ิ้มจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เช่าทำโรงแรมนั้นเป็นการใช้ประกอบธุระกิจ ไม่ใช่เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงไม่อยู่ในความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าซึ่งเช่าใช้ทำโรงแรม ศาลจังหวัดประจวบแลศาลอุทธรณ์ให้ขับไล่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า การเช่าตั้งโรงแรมเป็นการเช่าใช้ประกอบธุระกิจ ไม่ใช่ไใช้เป็นที่อยู่อาศัย ึจงไม่อยู่ใน พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน จึงพิพากษายืนตามศาลต่าง.(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-จำรูญเนติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - นายชิต บุณยะประภัสสรศาลอุทธรณ์ - พระ+นทประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ