ที่ธรณีสงฆ์ไม่ต้องจดทะเบียน และโจทก์ไม่ต้องนำสืบถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์
ไม่มีกฎหมายบังคับว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียน และเมื่อปรากฏว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์แล้ว โจทก์ไม่ต้องพิสูจน์ถึงการได้มา
พิพากษายืนตามศาลล่าง
ที่พิพาทเป็นที่ธรณีสงฆ์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยฎีกาว่าไม่มีข้อใดที่แสดงถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ของที่วัด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47 - 50/2490คณะกรมการจังหวัดลำพูน โดยหลวงอนุมัติราชกิจประธานกรมการจังหวัดผู้รับมอบอำนาจจากกระทรวงศึกษาธิการโจทก์นายอ้าย ธัญหมอ นายแก้ว ธัญหมอ นางเงิน ติลังกา นางวันดี นันปา+ียองจำเลย พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2484 ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 84ที่ธรณีสงฆ์นั้นไม่มีกฏหมายให้ต้องจดทะเบียน การฟ้องขับไล่ออกจากที่ธรณีสงฆ์นั้น โจทก์พิศูจน์ว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์ก็เพียงพอแล้วไม่จำต้องนำสืบถึงการได้มา.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทซึ่งเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ๑. ไม่มีกฏหมายบังคับในที่ใดว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียน, ๒. ที่จำเลยว่า ไม่มีข้อใดที่แสดงถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิของที่วัด ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฏว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์แล้วโจทก์ไม่ต้องพิ+ูจน์ถึงการได้มา จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ