ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2472

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าด้วยการขาดจากการเป็นสามีภริยาตามกฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 51 และอำนาจฟ้องคดีชักสื่อชายชู้

หลักกฎหมาย

ตามกฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 51 ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน ดังนั้นเมื่อโจทก์แยกกันอยู่กับจำเลยที่ 2 เป็นเวลากว่าปีเศษ ถือว่าขาดจากการเป็นสามีภริยากัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดีชักสื่อชายชู้

คำวินิจฉัย

ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์กับจำเลยที่ 2 แต่งงานเป็นสามีภริยากัน ต่อมาทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเงินและทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตน และรื้อเรือนไปด้วย โจทก์และจำเลยที่ 2 ไม่ได้อยู่ด้วยกันเป็นเวลากว่าปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ 3 และที่ 4 จัดแจงให้จำเลยที่ 2 มีสามีใหม่

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2472นายสมบุญโจทก์พลทหารสายที่ 1 นางโพที่ 2 นายจันที่ 3 นางยาที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 51 ผัวเมียเหตุอย่าโจทก์กับจำเลยที่ ๒ แต่งงานเปนสามีภรรยากัน ต่อมาได้ทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเอาเงินกับทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตนและได้รื้อเรือนไปเสียด้วย โจทก์จำเลยที่ ๒ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทั้งปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ ๓-๔ จัดแจงให้จำเลยที่ ๒ มีผัวใหม่ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ขาดเปนสามีแล้ว จะฟ้องเรื่องชักสื่อชายชู้ไม่ได้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎข้างบน ยังไม่พอจะให้อย่าขาดกัน จึงให้ปรับจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ผัวเมียบทที่ ๕๑ ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์(ศรี-หริศ-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ