ที่ดินรกร้างว่างเปล่าซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ถูกยึดมาขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ไม่เปลี่ยนประเภทเป็นอย่างอื่น และผู้รับซื้อทอดตลาดไม่มีสิทธิห้ามผ
ที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ. มาตรา 1304 แม้ถูกยึดมาขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ก็ไม่ทำให้เปลี่ยนประเภทเป็นอย่างอื่น ผู้รับซื้อทอดตลาดไม่มีสิทธิห้ามผู้อื่นเข้าครอบครองหรือขอจับจอง
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
บิดาโจทก์ซื้อที่พิพาทจากการขายทอดตลาดของศาล ซึ่งเป็นที่รกร้างว่างเปล่า ไม่มีผู้ใดทำประโยชน์ จำเลยแถลงจะสืบว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ดิน เป็นที่สาธารณสมบัติ โจทก์ยอมรับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 149/2487นายคำ หยู่นัดโจทนายมีคำสุวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304, ม. 1305 ป.วิ.พ. ม. 285 ป.ที่ดิน ที่ดินอันเปนที่รกร้างว่างเปล่าแม้จะถูกยึดมาขายทอดตลาดตามคำสั่งสาลก็ไม่ทำไห้กลายประเภทเปนหย่างอื่น ผู้รับซื้อทอดตลาดไม่มีสิทธิ์หวงห้ามมิไห้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองโจทฟ้องขอไห้สาลสแดงว่าที่ดินเปนกับสิทธิ์ของโจกและห้ามจำเลยกับบริวารไม่ไห้เข้าเี่ยวข้อง ได้ความว่าบิดาโจกซื้อที่พิพาทจากการขายทอดตลาดของสาลซึ่งเปนที่รกร้างว่างเปล่า ไม่มีผู้ไดทำประโยชน์ จำเลยแถลงจะสืบเพื่อสแดงว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคันสำหรับที่ดิน เปนที่สาธารนะสมบัติโจทยอมรับตามที่จำเลยจะนำสืบ สาลชั้นต้นพิพากสาว่า โจทมีสิทธิ์ในที่พิพาทดีกว่าจำเลย ไห้จำเลยกับบริวารหย่าไข้สิทธิ์เกี่ยวข้อง สาลอุธรน์พิพากสายกฟ้อง โดยฟังว่าที่พิพาทเปนที่สาธารนะสมบัติของแผ่นดินตามประมวนกดหมายแพ่งและพานิชมาตรา ๑๓๐๔ และจะโอนแก่กันมิได้ตามมาตรา ๑๓๐๕ และจะยึดขายก็ไม่ได้ตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๒๘๕ โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า ที่พิพาทเปนที่ป่ายังไม่มีผู้ไดเข้าครอบครองทำประโยชน์ การที่ถูกยึดมาขายทอดตลาดตามคำสั่งสาล ไม่ทำไห้ที่พิพาทกลายจากประเภทที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินเปนหย่างอื่นไปได้ โจทไม่มีสิทธิ์ที่จะหวงกันไม่ได้จำเลยขอจับจอง จึงพิพาทสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ท.อ.บุปผเวช-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ