เมื่อมีการยกเลิกพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 และใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 แล้ว ทรากสุกรที่จำเลยฆ่าจ
การริบทรัพย์เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ต้องใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา เมื่อความผิดตามกฎหมายใหม่คือการไม่ได้รับอนุญาต ทรากสัตว์ที่ฆ่าจึงไม่ใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับการกระทำผิดหรือได้มาจากการกระทำผิด จึงริบไม่ได้
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างที่ไม่ริบทรากสุกรของกลาง
จำเลยฆ่าสุกรของตนเองในระหว่างที่พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 ยังใช้บังคับอยู่ ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยแต่ไม่ริบทรากสุกร โจทก์ฎีกาขอให้ริบ เมื่อคดีถึงศาลฎีกา ได้มีพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ยกเลิกกฎหมายเดิมแล้ว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2488อัยยการนครปถมโจทก์นายฮ่ง แซ่ตั๊งจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ป.อ. ม. 8, ม. 27, ม. 28ฆ่าสุกรในระหว่างเวลาใช้ พ.ร.บ.ฆ่าขายโคกระบือแพะแกะและสุกร พ.ศ.2481 คดีมาถึงศาลฎีกาเมื่อใช้ พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 นั้น ปัญหาในเรื่องริบทรัพย์ศาลต้องใช้ พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ซึ่งให้ฆ่าสัตว์โดยได้รับอนุญาต ฉะนั้นทรากสัตว์ที่ฆ่าริบไม่ได้.จำเลยฆ่าสุกรของจำเลยเอง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฆ่าขายโคกระบือและสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ และริบของกลาง ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง แต่ไม่ริบทรากสุกรของกลาง โจทก์ฎีกา ขอให้ริบทรากสุกรของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่าบัดนี้มีพ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ยกเลิก พ.ร.บ.ฆ่าโค ฯลฯ พ.ศ.๒๔๘๑ เสียแล้วและบัญญัติให้ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานการริบทรัพย์ก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา ๘ แห่งกฎหมายอาญาให้ใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก้ผู้ต้องหา ฉะนั้นเมื่อความผิดในกรณีย์ฆ่าสัตว์ของตนเองอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายปัจจุบันแล้ว ทรากสัตว์ที่ฆ่าจึงมิใช่สิ่งของที่ใช่สำหรับการกระทำผิดหรือได้มาจากการกระทำผิด จึงพิพากษายืน(ป.สวรรณศร-ค.อิศรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ