ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2505อัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายแอ ธรรมลังกา ที่ 1 นายหวัน น้อยกำเหนิด ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 157, ม. 162, ม. 267 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2486 จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้าน ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่จดบัญชีสัตว์พาหนะ ทำบัญชีลูกคอกสัตว์พาหนะเท็จตามคำขอร้องของลูกบ้าน แม้จะไม่ได้รับสินจ้างรางวัล แต่ทำให้ลูกบ้านได้รับประโยชน์นำไปใช้อ้างต่อตำรวจที่ยึดโคนั้น นับว่าเป็นการแสวงหาประโยชน์สำหรับผู้อื่นแล้ว จึงถือได้ว่าจำเลยปฏิบัติหน้าที่ทุจริต มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 162 ลูกบ้านต้องการหลักฐานไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงขอให้ผู้ใหญ่บ้านจดข้อความอันเป็นเท็จลงไปในบัญชีสัตว์พาหนะนั้น ย่อมมีความผิดฐานแจ้งเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 267 แต่ไม่ผิดฐานสนับสนุนในความผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ เพราะการทุจริตต่อหน้าที่เป็นผิดเฉพาะของเจ้าพนักงาน การแจ้งเท็จหาได้เป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการทุจริตต่อหน้าที่อีกชั้นหนึ่งไม่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ใหญ่บ้าน เป็นเจ้าพนักงานมีตำแหน่งช่วยเหลือกำนันและได้รับมอบหมายให้มีหน้าที่รับแจ้งรายการสัตว์พาหนะที่ยังไม่ได้ทำตั๋วรูปพรรณจากลูกบ้าน ได้ร่วมกับจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นลูกบ้านปลอมเอกสารสิทธิโดยเอาข้อความซึ่งรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จ จดกรอกในเอกสารแสดงว่าจำเลยที่ ๒ มีโค ๙ ตัวมาแต่แรก เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่หลงเชื่อขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๗, ๒๖๔, ๒๖๕,๒๖๘, ๘๓, ๙๑ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๕ จำคุกจำเลยคนละ ๑ ปี ๖ เดือน ปรับคนละ ๑,๒๐๐ บาท ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกคนละ ๑ ปี ปรับคนละ ๘๐๐ บ