ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1650/2498น.ส.สังวาลย์ ชูโตโจทก์นางช้อย สุวรรณจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 จำเลยให้คนอื่นจัดตั้งกลึงเหล็กเครื่องเรือยนต์ โดยใช้เครื่องยนต์น้ำมันก๊าสเป็นกำลังเช่นนี้ก็ดี หรือแม้ว่าได้ทำโรงกลึงแต่ชั้นล่าง ใช้ชั้นบนเป็นที่อยู่ก็ดี ก็ถือว่าได้ใช้ส่วนหนึ่งของเรือนเป็นที่ประกอบการค้าจึงไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฎีกาที่ 301/2494 ฏีกาที่ 1933/2494โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้เช่าที่ดินส่วนหนึ่งของโฉนดเลขที่ ๑๗๒๒ ของโจทก์เพื่อก่อสร้างอาคารอาศัยมีกำหนด ๑ ปี ค่าเช่าปีละ ๓๐๐ บาท จำเลยได้ ชำระค่าเช่าล่วงหน้าให้แล้ว โจทก์ให้จำเลยทำหนังสือเช่าจำเลยไม่ยอม และจำเลยให้บุคคลอื่นเข้าครอบครองใช้เป็นโรงงานตั้งเครื่องยนต์เครื่องกลึง โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาและให้จำเลยรื้อบ้าน จำเลยเพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรื้อย้ายออกไป จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์จะเป็นเจ้าของที่พิพาทหรือไม่ ๆ ทราบ จำเลยไม่ได้เช่าจากโจทก์จำเลยเช่าจาก น.ส.เนื่อง และได้ตกลงเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาจำเลยได้รับคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ จำเลยไม่ได้ตั้งเครื่องยนต์ เครื่องกลึงทำเป็นโรงงาน น.ส.เนื่องได้รับชำระค่าเช่าปี ๒๔๙๖ แล้ว จำเลยมีสิทธิจะอยู่ต่อไปจนครบกำหนด โจทก์หรือผู้อื่นใดไม่เคยบอกเลิกการเช่า ศาลแขวงธนบุรีฟังข้อเท็จจริงว่า ๑. จำเลยเช่าจากโจทก์ ๒. โจทก์บอกเลิกสัญญาแล้ว ๓. ฟังว่าจำเลยได้ตั้งเครื่องยนต์เครื่องกลึงผิดจากข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลย และจำเลยได้กระทำไปเพื่อการค้า หาใช่เพื่ออยู่อาศัยอย่างเดียวไม่ พิพากษาให้จำเลยรื้อย้ายอาคารออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้เป็นคดีมโนสาเร่คงอุทธรณ์ได้แต่เฉพาะปัญหาข้อ ก.ม.ซึ่งมีว่