ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 777/2506นางสาวบุญเต็ม วิริยกุลโจทก์นายคนวร เกษทอง เจ้าพนักงานประเมินภาษีอากร จังหวัดน่าน ที่ 1นายอั๋นอนุมัติราชกิจ ผู้ว่าราชการจังหวัดน่าน ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55 ป.รัษฎากร ม. 78, ม. 79 พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 1. เมื่อเกิดมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคลขึ้นแล้วย่อมมีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 2. ตามความในประมวลรัษฎากร พ.ศ.2481 มาตรา 78,79 การขอายของตามบัญชีอัตราภาษีค้าประเภทที่ 2 นั้น หมายถึงการขายสินค้าซึ่งโอนกันได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่ทรัพย์นอกพาณิชย์ซึ่งไม่อาจโอนให้แก่กันได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ฉะนั้น การซื้อขายฝินซึ่งไม่ใช่เป็นการซื้อขายฝิ่นตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2472 หมวด 3 นั้น จึงไม่ใช่สินค้าที่ขายกันได้ตามความในประมวลรัษฎากร ผู้ขายจึงไม่ต้องรับผิดในการเสียภาษีการค้า. (ข้อ 2 ประใหญ่ ครั้งที่ 42 - 43/2504).โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาถอนคำสั่งของจำเลยที่ให้โจทก์จดทะเบียนการค้าประเภทขายของ จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์มีหน้าที่ยืนคำขอจดทะเบียนการค้าและเสียภาษีการค้า โจทก์ยังไม่ได้รับความเสียหายไม่มีอาจฟ้อง ศาลชั้นต้นว่า โจทกมีอำนาจฟ้องและว่า ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้า และสถานที่พักและต้มฝิ่นไม่ใช่สถานการค้า พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งและคำชี้ขาดของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาว่า (๑) ในเรื่องอำนาจฟ้องนั้น จำเลยได้ให้การว่าจำเลยได้ประเมินค่ารายปีของสถานการค้าตามมาตรา ๘๑ ทวิ แจ้งไปยังโจทก์แล้ว และตามคำสั่งของจำเลยก็ให้โจทก์เสียภาษีในอัตราร้อยละ ๑ ทั้งโจทก์ก็ได้อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ ๑ ต่อจำเลยที่ ๒ ๆ สนั่งยกอุทธรณ์ นับว่าเกิดมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหร