ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2529พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย สันติ แซ่เตียว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 300 พ.ร.บ.จราจรทางบก จำเลยที่1ขับรถยนต์ด้วยความเร็วแต่อยู่ในช่องทางเดินรถของตน จำเลยที่2ขับรถยนต์กินทางเข้าไปในช่องทางเดินรถของจำเลยที่1จึงเกิดชนกันขึ้นเหตุที่เกิดการชนกันจึงเป็นความประมาทของจำเลยที่2แม้หลังเกิดเหตุจำเลยที่1จะหลบหนีไม่แสดงตัวแจ้งเหตุต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งตามกฎหมายจะให้สันนิษฐานว่าเป็นผู้กระทำผิดก็เป็นข้อสันนิษฐานในเบื้องต้นเมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยที่1ไม่ได้กระทำผิดจะนำข้อสันนิษฐานมารับฟังลงโทษจำเลยที่1หาได้ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์บรรทุก 10 ล้อ จำเลยที่ 2ขับรถยนต์เก๋งโดยประมาทเป็นเหตุให้รถยนต์ทั้งสองคันชนกัน และจำเลยที่ 2 ได้รับอันตรายสาหัส เกิดเหตุแล้ว จำเลยที่ 1 ไม่ให้ความช่วยเหลือไม่แสดงตัว และไม่แจ้งเหตุต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ 1 รับว่าไม่แจ้งเหตุต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จริงศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90, 91, 300 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 39 วรรคสอง, 43(4) 78, 151, 157, 160 วรรคสอง,162 ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ลงโทษจำคุก 1 ปี ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ให้ลงโทษตามมาตรา 43(4) ประกอบกับมาตรา 157 ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ปรับ1,000 บาท ความผิดตาม มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 160 วรรคสอง จำคุก2 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 2 เดือนปรับ 1,000 บาท กับให้พักใช้ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ตามมาตรา 162 มีกำหนด 1 ปี ส่วนจำเลยที่ 2