ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 282/2501อัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายเจนกิจ ปัจจักขภัติจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ห้องแถวที่ปลูกสร้างลงบนสะพานเป็นเรือนโรงที่อยู่อาศัยจึงเป็นอาคารตาม พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร เมื่อปลูกสร้างขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก็เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอยู่ในตัว ถึงแม้จะถือว่าสพานไม่เป็นอาคารตาม พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคารก็ตาม ในคดีที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเจ้าของอาคารปลูกสร้างอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร เมื่อคำฟ้องโจทก์ระบุว่าจำเลยบังอาจทำการปลูกสร้าง แต่ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยจ้างคนงานปลูกสร้างโดยเจ้าของอาคารมิได้ลงมือด้วย ก็เป็นที่เข้าใจว่าเจ้าของเป็นผู้ปลูกสร้างอาคาร ข้อเท็จจริงที่ได้ความตามทางพิจารณา จึงไม่ต่างกับฟ้องคดีได้ความว่าจำเลยได้จ้างให้คนงานปลูกสร้างสะพานไม้เสาคอนกรีตจากริมตลิ่งลงมาในแม่น้ำและปลูกห้องแถวลงบน สะพานทั้งสองฟาก โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๙๒ ที่แก้ไขแล้ว โดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้จ้างให้คนงานสร้างสะพานและห้องแถว เห็นว่าตามฟ้องระบุชัดว่าจำเลยเป็นผู้บังอาจกระทำเอง จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิด โจทก์ไม่ได้กล่าวว่าจำเลยจ้างผู้อื่น ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ เมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยไปทางหนึ่ง นำสืบไปอีกทางหนึ่ง เช่นนี้ ทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ และข้อเท็จจริงปรากฎในทางพิจารณาต่างกับที่กล่าวในฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สะพานไม่เรียกว่าอาคาร ผู้ใดจะปล