ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 153/2508อัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายทูน พิรุณพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ร.ฎ.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 ม. อันดับ 47 พ.ร.ฎ.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2505 ม. อันดับ 113"ไม้ยางแดง" คือ "ไม้ยางทุกชนิด" อันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 อันดับ 47ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนฟังข้อเท็จจริงปรับบทลงโทษต้องกันว่าระหว่างวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๐๕ ถึง ๓๑ มกราคม ๒๕๐ จำเลยบังอาจตัดฟันชักลากไม้ยางฮี่หรือไม้ฮี่(ไม้ยางชนิดหนึ่ง) เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. อันดับ ๔๗ ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๔๙๗ โดยไม่รับอนุญาต ผิดพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๑๑, ๗๓ ฯลฯ จำคุก ๓ ปี ๔ เดือน ริบไม้ของกลาง จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นรับเฉพาะข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๕๐๕ อันดับ ๑๑๓ ระบุ "ไม้ยางนา หรือ ยางแดง หรือ ยางชนิดอื่น " ฯลฯ เมื่อไม้ของกลางชื่อ "ไม้ยางแดง" ก็ไม่ใช่ "ไม้ยางชนิดอื่น" ตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าว และไม่ใช่ "ไม้ยางทุกชนิด" ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๔๙๗ อันดับ ๔๗ จึงไม่ใช่ไม้หวงห้าม เพื่อหวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๕๐๕ นั้น เห็นว่า ไม้ยางมีหลายชนิด ท้องถิ่นใดออกพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม มีชื่อ ไม้ยาง ชนิดใด ก็ระบุชื่อไม้ยางชนิดนั้นไว้ประกาศให้ประชาชนทราบ " ไม้ยางนา หรือยางแดง หรือยางชนิดอื่น " ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๕๐๕ อันดับ ๑๑๓ จึงบัญญัตแทน "ไม้ยางทุกชนิด" ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๔๙๗ อันดับ ๔๗ ฉะนั้น ไม้ของกลางชื่อ "ไม้ยางแดง" ก็คือ "ไม้ยางทุกชนิด" อันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๔๙๗ อันดับ ๔๗ นั่นเอ