ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2487อัยการสงขลาโจทนายฟื้นจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งสินค้าบางอย่าง พ.ศ.2482 ม. 3, ม. 8, ม. 9 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 32 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2480 ม. 8, ม. 11 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 6, ม. 17 พ.ร.ฎ.ควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2485 ป.วิ.อ. ม. 102, ม. 103 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 16กรนีที่ถือว่าฟ้องโจทไม่เคลือบคลุมพนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสุลกากรเปนผู้ตรวดค้นของกลาง และมิได้ทำการบันทึกการตรวดค้นตามวิธีการแห่งประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความอาญาดังนี้ โจทนำพยานบุคคลที่รู้เห็นเข้าสืบได้เพราะการตรวดค้นได้กะทำโดยอำนาดของเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสุลกากรตามกดหมายสุลกากร ตามฟ้องกล่าวว่าเหตุเกิดเวลา 18.00 น. เสสทางพิจารนาปรากตว่าเหตุเกิดเวลา 17.00น. เสสดั่งนี้ เปนการประมานเวลาไกล้เคียงกัน เรียกไม่ได้ว่าข้อเท็ดจิงต่างกัน จำเลยนำยาสูบออกไปยังสถานีปะดังเบซานอกราชอานาจักรโดยมิได้รับอนุญาตจากรัถมนตรีกะซวงพานิชหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายซึ่งเปนเจ้าพนักงาน ดั่งนี้ ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปและนำเข้ามาไนราชอานาจักรซึ่งสินค้าบางหย่างโจทฟ้องว่าจำเลยเปนเจ้าพนักงานขับรถไฟสายจากสถานีหาดไหย่ไปยังสถานีปะดังเบศานอกราชอานาจักร ได้ส่งยาสูบชนิดต่าง ๆ รวมทั้งสิ้น ๖๕๐ ห่อ ราคา ๒๐๓๔.๔๖ บาท ออกไปยังสถานีปะดังเบซาโดยมิได้รับอนุญาตจากรัถมนตรีว่าการกะซวงพานิชหรือผู้ที่รับมอบหมายซึ่งเปนเจ้าพนักงาน สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามบทกดหมายที่โจทอ้าง แต่ลงโทสตาม พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและนำเข้ามาไนราชอา