ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 397/2501นางสิน ทองเปลี่ยนโจทก์กรมทะเบียนการค้า โดยหลวงศรีปรีชาธรรมปาฐก อธิบดี ที่1,ขุนประสิทธิวิทยกร ที่ 2จำเลยนายเท้าเกน แซ่หยุ่งจำเลยร่วม ป.วิ.พ. ม. 183 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ฟ้องโจทก์ขอให้ศาลบังคับกรมทะเบียนการค้าจำเลยให้รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ อ้างว่าโจทก์มีสิทธิและสมควรที่จะได้รับการพิจารณาจดทะเบียนก่อน ผู้มีชื่อซึ่งร้องคัดค้านการร้องขอจดทะเบียนของโจทก์เข้าเป็นจำเลยร่วมสู้คดีด้วย ดั่งนี้ ประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยมีว่าใครมีสิทธิที่จะได้รับจดทะเบียนก่อน ศาลจะงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วยกฟ้องของโจทก์โดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าเครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนมีลักษณะเหมือนและคล้ายกับของผู้มีชื่อที่ร้องคัดค้านนั้นหาชอบไม่ หากศาลพึงดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปตามประเด็นนั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายดำเนินการรับและไม่รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า โจทก์ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสินค้าจำพวกน้ำมันใส่ผมของโจทก์ ต่อมานายเท้าเกนร้องคัดค้านไม่ให้รับจดทะเบียนอ้างว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เลียนแบบเครื่องหมายการค้าของตนที่จดทะเบียนไว้แล้วในจำพวกสินค้าประเภทเดียวกันจำเลยที่ ๒ วินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์มีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของนายเท้าเกน ทำให้เกิดการสับสนหลงผิด จึงสั่งให้โจทก์เปลี่ยนแปลงลักษณะรูปเครื่องหมายเสียใหม่ โจทก์เห็นว่าเครื่องหมายของโจทก์กับนายเท้าเกนเป็นคนละอย่างไม่เหมือนกัน ขอให้ศาลแสดงว่าคำวินิจฉัยของจำเลยที่เป็นโมฆะ และให้จำเลยที่ ๑,๒ ร่วมกันดำเนินการรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่าไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์นายเท้าเกนขอเข้าเป็นจำเลยร่วม