ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 403/2488พ.ต.ท.หอม สะสะรมย์โจทก์นายโชติ ฟักผลงามจำเลย ป.พ.พ. ม. 113 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 ม. 142 (5) พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2488 ม. 189, ม. 224, ม. 225, ม. 247, ม. 249, ม. 250. พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 คดีที่อ้างว่าเป็นปัญหาที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนในเรื่องเกี่ยวกับ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่านั้น พ.ร.บ.ฉะบับหลัง แม้คดีนั้นจะต้องใช้ฟ้องไว้ก่อนก็ตาม คำว่า "เคหะ" ตาม พ.ร.บ.ฉะบับหลังหมายความถึงสิ่งปลูกสร้างซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ "เคหะ" ตามพ.ร.บ.นี้ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันจะเป็น ก.ม. เกี่ยวกับความเรียบร้อย ฯ หรือไม่ ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาละเทศะ.โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้เช่า บิดาจำเลยเป็นผู้เช่า ศาลชั้นต้นฟังว่า บิดาจำเลยเป็นผู้เช่า ไม่ใช่จำเลยพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นรับรองให้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้เช่าห้องรายนี้จากโจทก์จริง ต้องพิจารณาว่าฟ้องของโจทก์ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.๒๔๘๖ หรือไม่ แม้จำเลยมิได้ยกขึ้นอ้างอิงในศาลชั้นต้น แต่เป็นกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ ปรากฎว่าห้องรายนี้อยู่ตำยบตลาดพลู จังหวัดธนบุรี ค่าเช่าเดือนละ ๑๕ บาท จำเลยเช่ามาแต่ พ.ศ.๒๔๘๓ ไม่ปรากฎว่าการได้เป็นไปตามเงื่อนไขแห่ง ม.๑๔ ของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าโจทก์ไม่มีสิทธิให้ผู้เช่าเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่ได้ พิพากษายืนยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลอุทธรณ์หยิบยกเอา พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันมาเป็นเหตุอ้างให้ยกฟ้องโจทก์ไม่ถูก