ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2479อัยยการชุมพรโจทก์นางพุม ไวรา (บังคับอังกฤษ)จำเลย ป.อ. ม. 339 (2) พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ่จากพฤตติการณ์ในท้องสำนวนว่าคำกล่าวนั้นเป็นคำด่าหรือเป็นคำประชดเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีที่คนในบังคับอังกฤษเป็นจำเลย คู่ความฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าเจ้าทุกข์กับพวกไปที่บ่อปลาจำเลย แล้วเตรียมจะวางเบ็ด จำเลยไปห้ามเจ้าทุกข์ เจ้าทุกข์พูดว่า " จะทงบ่อพ่อบ่อแม่ของใครก็จะทง" จำเลยพูดว่า"หน้าด้านไม่ใช่หนองของโคตร์พ่อโคตร์แม่มึงมาทง ไม่ไปทางในหนองที่แม่มัน" ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามพฤตติการณ์ในสำนวนแล้ว วินิจฉัยว่าเจ้าทุกข์กับจำเลยค่าโต้ตอบกันโดยตรงหาใช่เจ้าทุกข์ใช้คำเปรียบเทียบแดกดันไม่เมื่อต่างฝ่ายต่างด่าซึ่งกัน+ก็ยังไม่เป็นความผิด ถึงแม้อัยยการจะเป็นผู้ฟ้องก็ไม่ต่างกับผู้ถูกเสียหายฟ้องเองจึงให้ยกฟ้องจำเลย โจทก์ฎีกาอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายคือคำที่เจ้าทุกข์กล่าวเป็นเพียงแต่คำประชดไม่สุภาพ ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีนี้คู่ความฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย เพราะจำเลยเป็นคนบังคับอังกฤษ ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม ให้ยกฎีกาโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชย+ศาลอุทธรณ์ - หลวงประเสริฐฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ