ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2484พนักงานอัยยการกรมอัยยการโจทก์นายเถิ่ง เผือกผ่องจำเลย พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 29 (4) พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2481 การขับรถโดยประมาทเป็นเหตุน่าหวาดเสียวอาจเกิดอันตรายแก่ประชาชน จนเกิดเสียหายขึ้นนั้น แม้ไม่มีผู้ใดบาดเจ็บก็ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกมาตรา 29(4)ได้ได้ความว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทชนรถยนต์ที่จอดอยู่เสียหาย เป็นเหตุน่าหวาดเสียวอาจเกิดอันตรายแก่ประชาขน แต่ไม่มีคนบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกมาตรา ๒๙ ข้อ ๔ จำเลยฎีกาคัดค้านข้อกฎหมายว่าเมื่อไม่มีคนบาดเจ็บ ถึงจำเลยจะขับรถโดยประมาทก็ลงโทษตามาตรา ๒๙ ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา ๒๙ ข้อ ๔ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก บัญญัติไว้ชัดเจนห้ามมิให้ผู้ใดขับรถโดยประมาท หรือเป็นเหตุน่าหวาดเสียวอาจเกิดอันตรายแก่ประชาชน เมื่อได้ความว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทจนชนรถยนต์ที่จอดอยู่เสียหาย ก็ผิดตามมาตรานี้ ไม่จำต้องมีคนบาดเจ็บ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(วิเศษ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - พระดุลยทัณฑ์ชนาณัติศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ