ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9/2493พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์ด.ช.เป๋งเชียง หรือ ติม แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 คดีที่หาว่าจำเลยกระทำผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร หากศาลไม่ได้ปรับจำเลยและไม่มีของกลางที่ศาลสั่งริบก็สั่งให้จ่ายรางวัลแก่ผู้จับไม่ได้โจทก์หาว่าจำเลยกระทำผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยขายไข่เป็ด ๓ ฟองเกินราคาที่กำหนดไป ๒๐ สตางค์ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าให้เรียกประกันทานบนจากผู้ปกครองมีกำหนด ๑ ปี ถ้าผิดทานบนให้ปรับ ๑๐๐ บาท ส่วนเงินรางวัลผู้จับให้ยกเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เงินรางวัลจับนั้นกฎหมายบังคับให้จ่ายตามอัตราร้อยละ ฯลฯ ของเงินค่าปรับ หรือราคาของกลางที่ศาลสั่งริบแต่คดีนี้ศาลมิได้พิพากษาปรับจำเลย ทั้งของกลางที่ศาลสั่งริบก็ไม่มี จึงคำนวณรางวัลให้แก่ผู้จับไม่ได้ พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายมนัส วงศ์พาณิชศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์ศุภอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ