ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1149/2479นายโลลัมเตียนโจทก์นายวิลเลี่ยมบูแคนแนนฮาวสตัน ,นายคูฮกเจ้งจำเลย ป.พ.พ. ม. 800, ม. 826 ป.วิ.พ. ม. 272, ม. 273 พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ พ.ศ.2461 ศาลส่งหมายบังคับคดีให้ตัวการไม่ได้ ถ้าการบังคับนั้นอยู่ในอำนาจตัวแทนศาลก็บังคับให้ตัวแทนปฏิบัติการแทนตัวการได้+ถ้าตัวแทนนั้นบอกเลิกเป็นตัวแทนแล้ว ศาลจะบังคับตัวแทนนั้นไม่ได้เดิมโจทก์ฟ้อง ฮ.หาว่าฮ.ทำสัญญาเข้าหุ้นส่วนกับโจทก์ทำเหมืองแร่ ภายหลังฮ.จะโอนขายประทานบัตร์ให้แก่ผู้อื่น โจทก์จึงฟ้องขอให้ศาลบังคับ ฮ.ให้ถอนคำร้องโอนประทานบัตร์แต่ศาลเรียกตัว ฮ.มาพิจารณาไม่ได้ โจทก์จึงขอให้ศาลเรียก ค.เข้ามาเป็นจำเลยด้วย เพราะเป็นผู้รับอำนาจจัดการเหมืองแร่แทน ฮ.แต่ภายหลัง ค.ถอนกตัวบอกเลิกเป็นตัวแทนกับ ฮ. ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยถอนคำร้องโอนประทานบัตร์ให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมแลค่าทนาย ๕๐ บาทแทนโจทก์ คดีถึงที่สุด ศาลจึงออกหมายบังคับแลส่งแก่ ค.จำเลยได้แต่ผู้เดียว ศาลฎีกาเห็นว่าคดีได้ความว่า ค.ไม่ใช่ตัวแทนของ ฮ.ในการปกครองเหมืองแร่หรือในกิจการอื่น ๆ ทั้งไม่เกี่ยวข้องกับสัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยที่ ๑ เป็นแต่ ค.เป็นผู้รับมอบอำนาจจาก ฮ.ตามข้อบังคับของกรมราชโลหกิจเท่านั้น แต่บัดนี้ ค.ได้บอกขอถอนตัวออกจากเป็นผู้รับมอบอำนาจต่อเจ้าพนักงานกรมราชโลหกิจแล้ว จำเลยจึงพ้นหน้าที่จากผู้รับมอบอำนาจ ค.จึงไม่ต้องรับผิดชอบเป็นส่วนตัว จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่วินิจฉัยว่า ค.จำเลยไม่มีห้าที่ต้องกระทำตามหมายบังคับ(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ