ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 414/2501ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทย่งหลีง้วนเอี๋ยวกี่ โดยนายเซียะยิ้ง แซ่เบ๊หุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์กรมสรรถสามิต โดยหลวงประกอบธนกิจอธิบดี ที่ 1 พ.ต.ต. บรรเทิงกัมปนามแสนยากร ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 225, ม. 247 ป.อ. ม. 18 พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 สุราที่จะต้องเสียภาษีโดยปิดแสตมป์สุรานั้น หากปิดแสตมป์ปลอมก็เป็นสุราที่ยังไม่ได้เสียภาษีซึ่งต้องถือว่าเป็นสุราที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลจะสั่งคืนสุราให้โจทก์ผู้มีไว้ในครอบครองไม่ได้ ถึงแม้ว่าผู้ครอบครองจะไม่ถูกฟ้องคดีอาญา เพราะหลักฐานยังไม่พอฟังว่าผู้ครอบครองรู้ว่าแสตมป์นั้นปลอม ก็ไม่ทำให้สุราของกลางเป็นสุราที่มีการเสียภาษีสุราแล้วไปได้คดีได้ความว่า เมื่อวันที่ ๑๖ ก.ค.๙๗ เจ้าพนักงานสรรพสามิตในบังคับบัญชาของจำเลยที่ ๑ ได้จับนายเซียะยิ้งๆหุ้นส่วนผู้จัดการของโจทก์แล้วยึดสุราข้าวเหนียวดำและสุราองุ่นจีนรวม ๒๗๘ ขวดเล็ก (รวมราคา ๗,๖๗๐ บาท) มาเป็นของกลาง โดยสุราของกลางปิดแสตมป์ปลอมทุกขวด พนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้อง (คดีอาญา) เพราะหลักฐานไม่พอว่านายเซียะยิ้ง ๆ ได้รู้ว่าแสตมป์สุรานั้นปลอม ครั้นวันที่ ๒๐ ต.ค. ๒๔๙๘ นายเซียะยิ้ง ๆ ร้องขอรับสุราของกลางคืน เจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ ๑ สั่งว่าจะคืนให้ไม่ได้ เพราะเป็นสุราผิดกฎหมาย เมื่อคู่ความแถลงรับกันดังนี้แล้ว ขอให้ศาลวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สุราของกลางปิดแสตมป์สุราปลอมก็เท่ากับเป็นสุราที่ไม่ได้เสียภาษีหรือไม่ได้ปิดแสตมป์สุรา จึงเป็นสุราที่ฝ่าฝืนกฎหมายซึ่งกรมสรรพสามิตชอบที่จะริบเสียได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ว่า เมื่อสุราปิดแสตมป์สุราปลอมโดยโจทก์ไม่ทราบก็ต้องถือว่าเป็นสุราที่ชอบด้วยกฎหมาย จึงไม่ชอบที่จะสั่งริบและอำนาจสั่งริบก็เป็นอำ