ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1217/2479อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายหยุกโจทก์ พ.ร.บ.ลักษณเกณฑ์ทหาร พ.ศ.2475 ม. 64 ป.อ. ม. 49 ป.วิ.อ. โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับหมายเกณฑทหารแล้วไม่มาตามกำหนดนัด จำเลยแก้ว่าเป็นเพราะเหตุสุดวิสัย ดังนี้ เป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบให้สมมิฉะนั้นต้องมีผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับหมายเกณฑ์ทหารแล้ว ถึงกำหนดจำเลยหามาไม่ บังอาจขัดขืนหลีกเลี่ยงเสีย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่ามีเหตุสุดวิสัยโดยเรือกลไฟที่จำเลยโดยสานมาเดินไม่สะดวกเสียเวลากลางทาง โจทก์จำเลยต่างไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่สืบพะยานให้ได้ความชัดว่า จำเลยจงใจขัดขืนหลีกเลี่ยง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อแก้ตัวของจำเลยที่ว่ามาไม่ทันเพราะเหตุสุดวิสัยนั้น เป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ เมื่อจำเลยไม่สืบ จำเลยก็ไม่พ้นผิด จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๖๔ แห่งพ.ร.บ.เกณฑ์ทหาร พ.ศ.๒๔๗๕ ศาลฎีกาตัดสินยืน(มนธา-พลางกูร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ