ปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามมาตรา 256(8) หรือมาตรา 254 แห่งประมวลกฎหมายอาญา
ความผิดตามมาตรา 256(8) ต้องได้ความว่ามีอาการเจ็บป่วยไข้ประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และไม่สามารถประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปกติเกินกว่า 20 วันด้วย การตีความคำเบิกความของผู้เสียหายว่ามีอาชีพทำนาหมายถึงเวลาเบิกความ ไม่ใช่เวลาถูกทำร้าย
ศาลฎีกาพิพากษาว่าบาดแผลของผู้เสียหายไม่สาหัสตามมาตรา 254 ให้จำคุกจำเลย 2 ปี
ผู้เสียหายเบิกความว่ามีอาชีพทำนา แต่ศาลฎีกาเห็นว่าหมายถึงเวลาเบิกความมีอาชีพทำนา ไม่ใช่เวลาถูกทำร้าย และตามคำเบิกความไม่ปรากฏว่าอาการเจ็บป่วยประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และไม่ปรากฏอาชีพโดยปกติของผู้เสียหายขณะถูกทำร้าย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 147/2486อัยการปราจีนบุรีโจทก์นายชั้ว จุลเพชรจำเลย ป.อ. กรนีจะเปนผิดตามม.256 ( 8 ) จะต้องได้ความว่ามีอาการเจ็บป่วยไข้ประกอบด้วยทุขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และไม่สามาถจะประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปรกติเกินกว่า 20 วันด้วย เจ้าทุกเบิกความว่ามีอาชีพทำนาย่อมหมายความว่าเวลาเบื่อความมีอาชีพทำนา ไม่หมายความว่าเวลาถูกทำร้ายมีอาชีพทำนาด้วยโจทฟ้องขอไห้ลงโทษจำเลยตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๖ จำเลยไห้การปติเสธ สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๕๖ ( ๘ ) จำคุก ๓ ปี จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน แต่มีความเห็นแย้งว่าควนลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปี จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า ตามคำเบิกความของเจ้าทุขไม่ปรากดว่าอาการเจ็บป่วยไข้ประกอบด้วยทุขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน และไม่ปรากดว่าขนะถูกทำร้าย อาชีพโดยปรกติของเจ้าทุขมีอะไร จะถือว่าเจ้าทุขไม่สามาถประกอบอาชีพได้โดยปรกติเกินกว่า ๒๐ วันหาได้ไม่ เจ้าทุขเบิกความว่ามีอาชีพทำนาย่อมหมายความว่าเวลาเบิกความมีอาชีพทำนา ไม่หมายความว่าเวลาถูกทำร้ายมีอาชีพทำนาด้วย จึงพิพากสาว่าบาดแผลของเจ้าทุขไม่สาหัสตามมาตรา ๒๕๔ ไห้จำคุกจำเลย ๒ ปี(คง อิสรภักดี-จำรูญ โปษยานนท์-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - นายกำจร นิติสารศาลอุทธรณ์ - นายอุปถัมภ์ สุนทรสุกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ