โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์ โดยโจทก์มิได้อ้างว่าตนมีสิทธิในที่ดินดังกล่าว
การฟ้องคดีต้องอ้างสิทธิในที่พิพาท หากที่พิพาทอยู่นอกเขตโฉนดที่อ้าง โจทก์ไม่มีทางชนะคดี เพราะเป็นการเกินคำขอ
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้องโจทก์
โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดซึ่งเดิมทิศตะวันออกติดทางเดินริมแม่น้ำน่าน ต่อมากระแสน้ำเซาะทางเดินพังหายไป ทำให้ที่ดินติดแม่น้ำน่าน จำเลยบุกรุกเข้ามาทำลายพืชผลที่โจทก์ปลูกไว้ที่ข้างตลิ่งตั้งแต่ริมตลิ่งจนจดแม่น้ำน่าน โจทก์ฟ้องขับไล่ แต่ในชั้นพิจารณาปรากฏว่าที่วิวาทอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2485สหกรณ์ท่าทอง โดยนายเจียน นายชีต ประธานกรรมการและเลขานุการโจทก์นายเงิน อินดรุธ นายเชิต ทับพดุงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 (2) ป.วิ.พ. ม. 142. ป.ที่ดิน โจทฟ้องอ้างสิทธิตามเขตโฉนดมิได้อ้างว่าตนมีสิทธิถึงที่วิวาทซึ่งเปนที่นอกโฉนด โจทไม่มีทางชนะคดี เพราะเปนการเกินคำขอโจทฟ้องว่าโจทเปนเจ้าของที่ดินแปลงหนึ่งโดยได้รับซื้อจากการขายทอดตลาดของสาล ที่แปลงนี้เดิมทิสตะวันออกติดทางเดินริมแม่น้ำน่าน พายหลังกะแสน้ำไหลเซาะทางเดินนั้นพังหายไป และพังเข้ามาถึงที่แปลงนี้ด้วย ฉนั้นที่แปลงนี้ทางทิสตะวันออกจึงติดแม่น้ำน่าน จำเลยได้บังอาดบุกรุกเข้ามาทำลายมัคผลซึ่งโจทปลูกทำไว้ที่ข้างตลิ่งตั้งแต่ริมตลิ่งจนจดแม่น้ำน่านตรงหน้าที่ดินโจทจึงขอให้ขับไล่ ชั้นพิจารนาโจทนำชี้ว่าที่ตามโฉนดข่องโจททางด้านตะวันออกมีเพียงเส้นหมายอักสร (ข) ไนแผนที่วิวาท ต่อจากเส้นหมายอักสร (ข) ออกไปเดิมเปนที่ว่าง ส่วนที่วิวาทหยู่นอกโฉนดของโจท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่า ที่รายวิวาทเปนที่ชายตลิ่งแม่น้ำน่าน เปนสาธารณะสมบัติตามประมวนกดหมายแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๔ (๒) ผู้ไดจะครอบครองหรือเอาเปนกัมสิทธิไม่ได้ โจทเปนเจ้าของที่ดินบนฝั่งมีสิทธิที่จะไช้ที่ชายตลิ่งนั้นได้และมีสิทธิที่จะห้ามผู้อื่นมิให้มากีดขวางบังหน้าที่ดินได้ จึงพิพากสาให้ขับไล่ จำเลยอุธรณ์ สาลอุธรณ์เห็นว่าที่วิวาทเปนที่ชายตลิ่งเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินตามประมวนแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๔ (๒) โจทไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่แม้จำเลยจะปลูกยางกีดหน้าที่ดินของโจท โจทก็ไม่ได้ฟ้องจำเลยไนทางนั้น จึงพิพากสายกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าโจทฟ้องอ้างสิทธิตามเขตโฉนด โจทมิได้อ้างว่าตนมีสิทธิถึงที่วิวาทซึ่งเปนที่นอกโฉนดประการได ฉนั้นเมื่อปรากตว่าที่วิวาทหยู่นอกเขต