การขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย
บุคคลในภาวะที่ขับรถมาจะสวนกัน คนหนึ่งจะเลี้ยวเข้าทางแยกทางขวามือตนซึ่งจะต้องข้ามทางของรถที่สวนมา และอีกคนหนึ่งก็จะต้องแล่นผ่านทางแยกนั้นและผ่านรถของคนแรกเช่นนั้น จักต้องมีความระมัดระวังตามวิสัยและพฤติการณ์
จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291, พ.ร.บ.จราจรทางบก 2477 มาตรา 29 ข้อ 4 มาตรา 66 และจำเลยที่ 1 ผิดกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม พ.ร.บ.จราจรฯ 2477 (ฉบับที่ 2) ข้อ 13(1)(ข) ลงโทษตามมาตรา 291 ซึ่งมีโทษหนัก จำคุกคนละ 6 ปี
จำเลยที่ 2 จะเลี้ยวขวาเข้าทางแยกแต่มิได้ระมัดระวังหยุดรอในทางวิ่งของตน กลับเข้าไปหยุดรถล้ำเข้าไปในทางของรถจำเลยที่ 1 เกือบ 1 เมตร กีดขวางการจราจร ส่วนจำเลยที่ 1 จะผ่านทางแยกและผ่านรถจำเลยที่ 2 แต่มิได้ลดความเร็ว แล่นมาอย่างเร็วมาก เห็นรถจำเลยที่ 2 ตั้งแต่ห่าง 6-8 เมตร ก็มิได้หยุดหรือหักหลบ จนเมื่อห่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2508พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายอ๋า โพธิ์ชื่น ที่ ๑ นายจำลอง ทองธัช ที่ ๒จำเลย ป.อ. ม. 291 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 บุคคลในภาวะที่ขับรถมาจะสวนกัน คนหนึ่งจะเลี้ยวเข้าทางแยกทางขวามือตนซึ่งจะต้องข้ามทางของรถที่สวนมา และอีกคนหนึ่งก็จะต้องแล่นผ่านทางแยกนั้น และผ่านรถของคนแรกเช่นนั้น จักต้องมีความระมัดระวังตามวิสัยและพฤติการณ์ ดังนี้การที่จำเลยที่ 2 จะเลี้ยวขวาเข้าทางแยก แต่มิได้ระมัดระวังหยุดรอในทางวิ่งรถตน และกลับเข้าไปหยุดรถอยู่ล้ำเข้าไปในทางของรถจำเลยที่ 1 กีดขวางแก่การจราจรรถจำเลยที่ 1 ๆ จะผ่านทางแยกและผ่านรถจำเลยที่ 2 แต่มิได้ระมัดระวังลดความเร็ว ได้แล่นมาอย่างเร็วมาก จะผ่านทางแยกก็เห็นรถจำเลยที่ 2 ตั้งแต่ยังห่าง 6 - 8 เมตร ก็มิได้หยุด มิได้หักหลบ จนเมื่อห่าง 4 เมตร จึงเบรค ความเร็วมากเกินสมควรที่จะหยุดได้ทัน หรือหลบให้พ้น ทำให้ด้านขวาตอนกลางรถ(กะบะ) จำเลยที่ 1 ไม่พ้น และเฉี่ยวถูกด้านขวารถจำเลยที่ 2 ทำให้ปุ่มเหล็กปิดท้ายกะบะโดนหัวนางสาวปราณีซึ่งนั่งในรถจำเลยที่ 2 ตาย ดังนี้ จำเลยทั้งสองจึงชื่อว่ากระทำการขับรถโดยประมาท เป็นเหตุให้นางสาวปราณีตาย ผิดมาตรา 291โจทก์ฟ้องว่าเวลากลางคืนจำเลยทั้ง ๒ ขับรถโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังทำให้ส่วนท้ายรถด้านขวาทั้ง ๒ คันกระแทกกันและรถจำเลยที่ ๑ กระแทกศีรษะนางสาวปราณีผู้โดยสารมาในรถจำเลยที่ ๒ มีบาดแผลฉกรรจ์ถึงแก่ความตาย และจำเลยที่ ๑ มีห้ามล้อใช้การไม่ได้ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๒ ผิดตามมาตราที่โจทก์ขอ ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกคนละ ๖ ปี ถอนใบอนุญาตขับขี่จำเลยทั้ง ๒ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่