การวิดน้ำจับปลาในบ่อที่อยู่ในที่ดินของตนเอง โดยบ่อนั้นไม่ใช่บ่อที่ล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำ ไม่ถือเป็นบ่อสัตว์น้ำตามกฎกระทรวงฉบับที่ 6 พ.ศ. 2490 ข้
บ่อที่อยู่ในที่ดินของตนเองซึ่งไม่ได้ล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำ ไม่ถือเป็นบ่อสัตว์น้ำตามกฎกระทรวงฉบับที่ 6 พ.ศ. 2490 ข้อ 1 การทำการประมงในบ่อดังกล่าวจึงไม่ต้องได้รับอนุญาต
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
จำเลยวิดน้ำจับปลาในบ่อที่อยู่ในที่ดินของตนเอง ซึ่งจำเลยสร้างขึ้นสำหรับล่อและกักเลี้ยงปลา โดยบ่อดังกล่าวไม่ใช่หนองสาธารณะ และไม่ปรากฏว่าบ่อนั้นล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1103/2493อัยยการมหาสารคามโจทก์นายจวง ชิณโคตร์ ที่ 1, นายจันทา โพริน ที่2, นายหมุน ไชยรัตน์ ที่3,ล. พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ทำการวิดน้ำจับปลาในบ่อ ซึ่งอยู่ในที่ดินของตนเองเมื่อบ่อนั้นไม่ใช่เป็นบ่อที่ล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำแล้วก็ไม่ถือว่าเป็นบ่อสัตว์น้ำดังที่ บัญญัติไว้ในกฎกระทรวงฉะบับที่ 6 พ.ศ. 2490 ข้อ 1 ซึ่งออกตาม พ.ร.บ.การประมง 2490 ทำการประมงในบ่อเช่นนี้ จึงไม่ขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันวิดน้ำทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำหนองเข้ ซึ่งเป็นหนองสาธารณะโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมง ๒๔๙๐ มาตรา ๑๘, ๖๒ และริบของกลาง จำเลยให้การว่า ได้วิดน้ำและจับปลาในบ่อของจำเลย ซึ่งได้ลงทุนสร้างทำขึ้นสำหรับล่อและกักเลี้ยงปลาในหนองนาของนายจวงจำเลยเอง ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าหนองรายนี้เป็นหนองสาธารณะ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนองรายนี้ฟังไม่ได้ว่าเป็นหนองสาธารณะ แต่จำเลยจับปลาเป็นบ่อล่อสัตว์น้ำจึงต้องได้รับอนุญาตก่อน พิพากษากลับให้ปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท ตาม พ.ร.บ.การประมง ๒๔๙๐ มาตรา ๑๘, ๖๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิดน้ำทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำหนองเข้ ซึ่งเป็นหนองสาธารณะโดยมิได้รับอนุญาต เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหนองเข้ไมใช่หนองสาธารณะแล้ว การที่จำเลยวิดน้ำทำการประมงในบ่อล่อสัตว์ในที่ของจำเลย จะเอาผิดแก่จำเลยยังมิได้ เพราะคดีไม่ได้ความว่าบ่อรายนี้ล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำ ดังที่บัญญัติไว้ในกฎกระทรวงฉะบับที่ ๖ พ.ศ. ๒๔๙๐ ข้อ ๑ จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทประชา)ศาลจังหวัดมหาสารคาม - นายเสรี ลิมปนันท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒินัยเนติศ