ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 473 - 474/2501

ประเด็นกฎหมาย

ไม้ตะเคียนสามพอนเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 หรือไม่

หลักกฎหมาย

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 กำหนดหวงห้ามไม้ตะเคียนในจังหวัดสตูลไว้หลายแห่ง อันดับ 22 ใช้คำว่า 'ไม้ตะเคียนชนิดอื่น ๆ' ดังนั้นไม้ตะเคียนสามพอนจึงรวมอยู่ในความหมายของคำว่า 'ไม้ตะเคียนชนิดอื่น ๆ' ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 มาตรา 11, 69, 73 และ พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 มาตรา 6, 16, 17 และ พ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 มาตรา 4 ลงโทษปรับนายสงบ 500 บาท ส่วนนายสนานจำคุก 3 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 5 ปี

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยทั้งสองตัดฟันไม้ตะเคียนสามพอนและมีไม้ดังกล่าวไว้ในครอบครองโดยไม่มีรอยตราค่าภาคหลวง ระหว่างวันที่ 31 มีนาคม ถึง 3 ตุลาคม 2498

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 473 - 474/2501อัยการจังหวัดสตูลโจทก์นายสงบ ศิริพานิชย์จำเลยอัยการจังหวัดสตูลโจทก์นายสนาน สุวรรณวัฒน์จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 69 พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ม. 73 พ.ร.ฎ.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2497 ม. 4 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 แม้ตามบัญชีในพ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม 2497 ม.4 จะได้ระบุชื่อไม้ตะเคียนของจังหวัดสตูลไว้ โดยไม่มีชื่อไม้ตะเคียนสามพอนก็ดี ก็ยังถือว่า ไม้ตะเคียนสามพอนอยู่ในประเภทไม้ตะเคียนชนิดอื่น ๆ ตามบัญชีอันดับ 22คดีสองสำนวนนี้ ศาลพิจารณาและพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันใดไม่ปรากฎ ระหว่างวันที่ ๓๑ มีนาคมถึง ๓ ตุลาคม ๒๔๙๘ เวลากลางวัน นายสงบจำเลยและนายสนานจำเลยต่างบังอาจตัดฟันไม้หวงห้ามคือ ไม้ตะเคียนสามพอนอันเป็นไม้ตะเคียนชนิดอื่น ๆ ๔ ท่อน ไม้กะบาก ๑ ท่อน เนื้อไม้ ๙.๐๐ ลูกบาศก์เมตร ต้องเสียค่าภาคหลวง ๑๗๒.๖๐ บาท และ ๕๘ ท่อน เนื้อไม้ ๑๒๗.๘๙ ลูกบาศก์เมตร ต้องเสียค่าภาคหลวง ๒,๕๕๗.๘๐ บาท ตามลำดับ และจำเลยต่างบังอาจมีไม้ที่ตัดดังกล่าวอันเป็นไม้ที่ยังไม่ได้แปรรูปและไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงประทับไว้ในความครอบครองของจำเลย ไม้ดังกล่าวเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ตามบัญชีต่อท้าย พ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม ๒๔๙๗ จำเลยทั้ง ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า ไม้ตะเคียนสามพอนไม่เป็นไม้หวงห้ามตามพ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม ๒๔๙๗ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ. ป่าไม้ ๒๔๘๔ ม.๑๑,๖๙,๗๓ (ฉบับที่ ๓) ๒๔๙๔ มาตรา ๖,๑๖,๑๗ พ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม ๒๔๙๗ มาตรา ๔ ให้รวมกระทงลงโทษปรับนายสงบจำเลย ๕๐๐ บาท ส่วนนายสนานจำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕๐๐ บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ ๕ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.ก.กำหนดไม้หวงห้าม ๒๔