ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1380/2482อัยยการนครสวรรค์โจทก์นางฟุ้ง เคนห้วยแก้วจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ป.อ. ม. 49เกรงปืนของนายจ้างจะหายจึงถือไปด้วยนั้น ไม่เป็นเหตุให้พ้นความผิดฐานมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต.ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายแช่ม เจ้าของปืน และจำเลยได้รับอนุญาตให้มีปืนเช่นเดียวกันนี้เหมือนกัน วันโจทก์หาจำเลยจะไปเลี้ยงกระบือ ไม่มีใครเฝ้าห้างนาเกรงปืนของนายแช่มจะหาย จึงถือเอาไปด้วย ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นไปในทางเจตนาดี ไม่ควรมีความผิดจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีปืนไว้ในความครอบครองต้องมีความผิดแต่จำเลยกระทำด้วยเจตนาดีควรลงโทษอย่างเบา จึงพิพากษากลับ ให้ลงโทษ จำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามม.๑๑ แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ นั้นหมายถึงว่า การที่บุคคลใดมีปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ย่อมเป็นความผิดแล้ว ส่วนที่จำเลยเกรงปืนจะหายนั้นเป็นเพียงเหตุควรปราณีเท่านั้น จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ดร-ดูปลาตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต)ศาลชั้นต้น - พระนารถประชาศาลอุทธรณ์ - นาย อาร์.ซี.เลมิงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ