ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 555/2492อัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายเซี่ยวคิ้ว แซ่หลีล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พ.ศ.2485 ม. 8, ม. 9 กฎกระทรวงการคลัง ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2491) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พ.ศ.2485 ในขณะพิจารณาคดี ได้มีกฎกระทรวงการคลังฉะบับที่ 7 ออกตามความใน พ.ร.บ.ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน 2485 ลงวันที่ 14 มีนาคม 2491 ยกเลิกความในข้อ 2,11 แห่งกฎกระทรวงการคลังฉะบับที่ 1 อันเป็นบทบัญญัติความผิดในคดีแล้ว จึงต้องใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหาตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 8 จำเลยจึงไม่มีความผิด.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลอบพาธนบัตรรัฐบาลไทยอันเป็นเงินตราที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศไทย รวม ๓๒๐๐ บาท เพื่อจะเดินทางไปต่างประเทศโดยมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน และ พ.ร.บ.ศุลกากร และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน ๒๔๘๕ มาตรา ๘,๙ กฎกระทรวงการคลังออกตามความในมาตรา ๙ ลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๔๘๕ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖๐ ปรับ ๓๐๐๐ บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา ๑๘ ริบธนบัตรของกลางเพียง ๒๘๐๐ บาท อีก ๔๐๐ บาทคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์แก้ให้ปรับ ๘๐๐๐ บาท ริบธนบัตรของกลางทั้งหมด จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้มีกฎกระทรวงฉะบับที่ ๗(๒๔๙๑) ออกตามความใน พ.ร.บ.ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน ๒๔๘๕ ลงวันที่ ๔ มีนาคม ๒๔๙๑ ยกเลิกความในข้อ ๒,๑๑ แห่งกฎกระทรวงการคลังฉะบับที่ ๑ อันเป็นบทบัญญัติความผิดในกรณีนี้แล้ว จึงต้องใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๘ จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพ