ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1367/2493อัยการอุบลราชธานีโจทก์นางจรัล ไชยคำ ที่1, นางพวง รัตนะ ที่2, นางบุญกิน คำผุย ที่3ล. พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27จำเลยเอาสายสร้อยของกลางออกแสดงแก่บุคคลทั่วไปว่าใครซื้อสลากและสลากถูกรางวัลที่ 1 จำเลยจะให้สายสร้อยทองของกลางแก่ผู้นั้น จึงมีคนอื่นซื้อสลากจากจำเลยโดยเสี่ยงโชคหวังจะได้สายสร้อยของกลาง ดังนี้ย่อมถือได้ว่าจำเลยได้เอาสายสร้อยของกลางออกเป็นทรัพย์สินพะนัน เพื่อใช้ให้แก่ผู้ถูกสลากรางวัลที่ 1 และในกรณีเช่นนี้ถือได้ว่าสถานที่ที่เล่นซื้อขายสลากกันนั้นเองเป็นวงเล่นตามความหมายของ พ.ร.บ.การพะนัน 2478 มาตรา 10 (ประชุมใหญ่)คดีนี้มีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะในข้อที่ว่า จะริบสายสร้อยของกลางหรือไม่ ได้ความตามข้อหาโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยว่า นางจรัลจำเลยจัดให้มีการเล่นพะนันสลากกินรวบและนางจรัลจำเลยเป็นผู้ขายสลาก ๑๐๐ ฉะบับๆ ละ ๑๐ บาท จัดให้มี ๓ รางวัล ๆ ที่ ๑ เป็นสายสร้อยคอทองคำ ๑ สาย ราคา ๖๓๐ บาท ทั้งนี้โดยจำเลยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมสายสร้อยที่กล่าวแล้ว ขณะจับนางจรัลกำลังเอาสลากออกเร่ขายโดยเอาสายสร้อยนั้นแสดงให้ผู้ซื้อสลากดู ขายสลากยังไม่ทันหมดก็ถูกจับ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม พ.ร.บ. การพะนัน ๒๔๗๘ มาตรา ๑๒ ให้ลงโทษปรับแต่สายสร้อยของกลางยังถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์ที่เอาออกพะนัน ในวงเล่นการพะนันจึงให้ยกคำขอเรื่องริบเสีย ศาลอุทธณ์พิพากษาแก้ ให้ริบสายสร้อยของกลาง นางจรัลจำเลยฎีกา ศาลฎีกาประชุมใหญ่แล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่าการที่นางจรัลจำเลยเอาสายสร้อยของกลางออกแสดงแก่บุคคลทั่วไปว่า ใครซื้อสลากและสลากถูกรางวัลที่ ๑ นางจรัลจะให้สายสร้อยของกลางแก่ผู้นั้น จำเลยอื่นจึงต่าง