ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1368/2493นางหมา สุขส่ง หรือ สุขสงค์โจทก์นายเฟื้อ สิงคิวิบูลย์ล. พ.ร.บ.ว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2476 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 พ.ร.บ.ว่าด้วยพนักงานเจ้าหน้าที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2486 นายอำเภอป่วยไม่ได้มาทำงาน ปลัดอำเภอเป็นผู้ทำการแทนนายอำเภอแล้ว ไปราชการเสียได้มอบให้สรรพสามิตต์อำเภอทำการแทน สรรพสามิตต์อำเภอเป็นคณะกรรมการอำเภอด้วยผู้หนึ่ง จึงย่อมเป็นผู้ทำการแทนนายอำเภอได้โดยชอบด้วย ก.ม.และมีอำนาจและหน้าที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมทำสัญญาซื้อขายที่ดินได้ตามที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.ว่าด้วยพนักงานเจ้าหน้าที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ตาม ก.ม.แพ่งและพาณิชย์ 2486 มาตรา 4(ข)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับเจ้าหน้าที่อำเภอใช้อุบายหลอกลวงโจทก์ให้ลงชื่อในเอกสาร แต่กลับเป็นโจทก์ทำสัญญาขายที่ดินให้จำเลย จึงขอให้เพิกถอนและแสดงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ซื้อที่พิพาทจากโจทก์โดยสุจริต ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า การซื้อขายเป็นไปโดยสุจริต จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่า การซื้อขายเป็นไปโดยสุจริตส่วนข้อที่ว่าสรรพสามิตต์อำเภอไม่มีอำนาจลงชื่อในสัญญาซื้อขายนั้นได้ความว่าในวันทำ สัญญานายอำเภอป่วยไม่ได้มาทำงาน นายถนอมปลัดอำเภอเป็นผู้ทำการแทนนายอำเภอ แต่ในตอนทำสัญญานายถนอมไปราชการเสียมอบให้นายสุเวทย์ สรรพสามิตต์ทำการแทนประกอบกับสรรพสามิตต์อำเภอเป็นคณะกรมการอำเภอด้วยผู้หนึ่งดังนั้นจึงถือได้ว่านายสุเวทย์ เป็นผู้ทำการแทนประกอบกับสรรพสามิตต์อำเภอเป็นคณะกรรมการอำเภอด้วยผู้หนึ่งดังนั้นจึงถือได้ว่านายส