ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 402/2491อัยยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายทอง จันทร์ฉาย นายรื่น ศรีตาล นายค้าง ภู่ระหง นายกิ่ม สวัสดิ์จำเลย ป.อ. ม. 176 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 คณะกรมการจังหวัดได้ออกประกาศให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองข้าวเปลือกไปแจ้งปริมาณสถาน+ ตามอำนาจในพ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคนั้น+การแจ้งปริมาณและสถาน+ จะมีบัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.สำรวจห้ามกักกันข้าว+ใช้ภายหลังก็ดี ศาลก็จะ + พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าวแทนพ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯไม่ได้ +กฎหมายทั้งสองนี้มีความหมายต่างกัน ผู้ที่ไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามประกาศของคณะกรมการจังหวัด ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความใน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ นั้น ถ้าไม่+ ประกาศดังกล่าวแล้วนั้นก็+ไม่มีเจตนาฝ่าฝืน ยังไม่ผิด+คดีที่จำเลยรับสารภาพตาม+ หากโจทก์ต้องการสืบพยานประกอบ +ตามวิ-อาญามาตรา 176+พยานที่นำสืบกลับฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดเช่นนี้ ศาลพิพากษายกฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า คณะกรรมการจังหวัดเพ็ชร์บุรีได้ออกประกาศให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองข้าวเปลือกตั้งแต่ ๕๐ ถัง ไปแจ้งประมาณและสถานที่เก็บต่ออำเภอท้องที่ภายใน ๗ วัน โดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ พ.ศ.๒๔๘๘ จำเลยมีข้าวเปลือกแต่ละคนเกิน ๕๐ ถัง มิได้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บภายในกำหนด จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ พ.ศ.๒๔๘๘ มาตรา ๔ - ๕ - ๑๐ - ๒๐ จำเลยทุกคนรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จะนำ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าวมาใช้บังคับแทน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ไม่ได้ แต