สัญญาที่มีข้อความแสดงเจตนาให้ทรัพย์สินโดยไม่มีข้อพิพาท ไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ
สัญญาประนีประนอมยอมความตาม ป.พ.พ. มาตรา 850 ต้องมีข้อความระบุว่าเป็นการระงับข้อพิพาทระหว่างคู่สัญญา หากไม่มีข้อความดังกล่าว ย่อมไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทตามสัญญาประนีประนอมยอมความ แต่ข้อความในสัญญาหมาย จ.1 แสดงว่าจำเลยจะให้ที่ดินเพราะโจทก์เป็นบุตรบุญธรรมของนางกีเจ้าของเดิม ซึ่งบอกว่าให้แก่โจทก์ตั้งแต่ก่อนนางกีโอนที่พิพาทให้จำเลย ไม่มีข้อความใดระบุว่าเป็นการระงับข้อพิพาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1314/2501นายบุญชู เจริญศรีโจทก์นายบุญศรี เจริญศรีจำเลย ป.พ.พ. โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทให้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยต่อสู้ว่าสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญายกให้ไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ ไม่มีผลบังคับ เมื่อข้อความในสัญญาที่โจทก์อ้าง มีข้อความแสดงให้เห็นว่าการที่จำเลยจะให้ที่ดินครั้งนี้เพราะโจทก์เป็นบุตรบุญธรรมของนางกีเจ้าของเดิม ซึ่งบอกว่าให้แก่โจทก์ตั้งแต่ก่อนที่นางกีโอนที่พิพาทให้แก่จำเลย ไม่มีข้อความตอนใดระบุว่า เป็นการระงับข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยเลยสัญญาดังกล่าว จึงเป็นเรื่องที่จำเลยจะยกที่ดินให้โจทก์ตามที่นางกีได้เคยพูดไว้เท่านั้น ไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความตาม ป.พ.พ.มาตรา 850โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบุตรนางเทียน โจทก์กับนางเทียนเป็นบุตรบุญธรรมของนายใช้นางกี นายใช้ตาย นางกีรับมรดกที่พิพาทแล้วโอนให้จำเลยแต่ผู้เดียวไม่แบ่งให้โจทก์ โจทก์จะฟ้องเพิกถอนการโอนให้ จำเลยจึงตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความ ยอมแบ่งที่พิพาทให้โจทก์แล้วไม่ปฏิบัติตามสัญญายอม จึงฟ้องขอให้แบ่งตามยอม จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาที่โจทก์อ้างไม่ใช่สัญญายอมความ เป็นสัญญาให้ โจทก์ไม่ใช่บุตรบุญธรรมของนายใช้นางกี วันชี้สองสถาน โจทก์แถลงว่า เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยว่าเป็นสัญญาให้โดยเสน่ห์โจทก์ประพฤติไม่เป็นที่พอใจจำเลย จำเลยไม่สมัครใจให้ต่อไป โจทก์จำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยเฉพาะตามสัญญาท้ายฟ้องหมาย จ.๑ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีอยู่ข้อเดียว คือ สัญญาหมาย จ.๑ ข้อที่โจทก์แถลงเรื่องบุตรบุญธรรมไม่จำเป็นต้องนำพยานเข้าสืบ จึงให้งดสืบพยาน ศาลชั้นต้นเห็นว่า สัญญาหมาย จ.๑ ไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ มีลักษณะเป็นสัญญาให้อสังหาริมทรัพย์