ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 2841/2529

ประเด็นกฎหมาย

การที่ลูกจ้างขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดตามระเบียบของนายจ้าง ถือเป็นการเลิกจ้างของนายจ้างหรือไม่

หลักกฎหมาย

การที่ลูกจ้างขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดตามข้อ 5.3.3 ของคู่มือพนักงาน ซึ่งเป็นข้อยกเว้นให้ลูกจ้างหรือนายจ้างขอให้ปลดเกษียณก่อนอายุเกษียณปกติได้นั้น ถือเป็นการเลิกจ้างของนายจ้าง มิใช่การลาออกของลูกจ้างตามข้อ 5.2 นายจ้างจึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้าง

คำวินิจฉัย

การที่โจทก์ขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดตามข้อ 5.3.3 ถือเป็นการเลิกจ้างโดยจำเลยเพราะเหตุเกษียณอายุ จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย อายุ 55 ปี ซึ่งมีสิทธิขอเกษียณอายุก่อนกำหนดตามข้อ 5.3.3 ของคู่มือพนักงาน โจทก์มีหนังสือแจ้งจำเลยขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนด โดยอ้างสุขภาพไม่สมบูรณ์ จำเลยอนุมัติแต่ไม่จ่ายค่าชดเชย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 2841/2529นาย วินิต โสภณพิศโจทก์บริษัท ล็อกซเล่ย์ (กรุงเทพ ฯ) จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46คู่มือพนักงานฯหมวดที่5ข้อ5.3การครบเกษียณอายุตามข้อ5.3.1นั้นปกติพนักงานชายจะเกษียณอายุเมื่อมีอายุครบ60ปีบริบูรณ์แต่มีข้อยกเว้นตามข้อ5.3.3ว่าจำเลยผู้เป็นนายจ้างหรือพนักงานของจำเลยซึ่งเป็นพนักงานชายที่มีอายุ55ปีบริบูรณ์ขึ้นไปแต่ละฝ่ายอาจขอให้รับการปลดเกษียณก่อนมีอายุครบ60ปีบริบูรณ์ก็ได้ซึ่งหากจำเลยผู้เป็นนายจ้างหรือพนักงานผู้เป็นลูกจ้างขอให้รับการปลดเกษียณก่อนดังกล่าวแล้วย่อมมีผลเป็นการปลดเกษียณโดยได้รับเงินบำเหน็จด้วยเช่นเดียวกันส่วนการลาออกตามข้อ5.2นั้นเป็นเรื่องที่ลูกจ้างขอเลิกสัญญาจ้างแรงงานกรณีที่ลูกจ้างไม่มีสิทธิขอให้ได้รับการปลดเกษียณตามข้อ5.3.3หรือมีสิทธิตามข้อ5.3.3แต่ลูกจ้างไม่ประสงค์จะให้ได้รับสิทธิเช่นนั้นเท่านั้นโจทก์มีหนังสือแจ้งแก่จำเลยว่าโจทก์ขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดขอได้พิจารณาอนุมัติตามระเบียบต่อไปจึงเป็นเรื่องโจทก์ใช้สิทธิขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดตามข้อ5.3.3แม้โจทก์จะอ้างว่าโจทก์มีสุขภาพไม่สมบูรณ์ไว้ด้วยก็เป็นเพียงเหตุที่โจทก์ไม่ประสงค์จะปฏิบัติงานจนมีอายุครบ60บริบูรณ์จึงขอใช้สิทธิตามข้อ5.3.3เท่านั้นรูปเรื่องจึงมิใช่ขอลาออกตามข้อ5.2แต่เป็นเรื่องจำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุเกษียณอายุแล้วจึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุเกษียณอายุ จึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยได้มีระเบียบที่เรียกว่าคู่มือพนักงานหมวดที่ 5ว่าด้วยการพ้นจากการเป็นพนักงาน ซึ่