ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2486

ประเด็นกฎหมาย

โรงกลึงที่อยู่ในบริเวณรั้วบ้านแต่ไม่ได้ใช้เป็นที่หลับนอน ถือเป็นเคหะสถานหรือไม่

หลักกฎหมาย

โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์แม้จะอยู่ในบริเวณรั้วบ้านเจ้าทรัพย์ก็มิได้ใช้เป็นที่อาศัยหลับนอน จึงไม่ถือเป็นเคหะสถานตามมาตรา 6 ข้อ 14

คำวินิจฉัย

โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์ อยู่ในบริเวณรั้วบ้านเจ้าทรัพย์แต่มิได้เป็นที่อาศัยหลับนอนนั้น ไม่ถือว่าเป็นเคหะสถาน พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยปีนข้ามรั้วเข้าไปในบริเวณเคหะสถานของเจ้าทรัพย์ งัดประตูโรงกลึงซึ่งอยู่ในบริเวณรั้วแต่ห่างจากตัวเรือนราว 1 เส้น และลักทรัพย์ในโรงกลึงซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่หลับนอนในเวลากลางคืน

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2486อัยการปัตตานีโจทก์นานเจ๊ะเมะ ตุงากับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 6, , ม. 294 (1), ม. 293, ม. 295โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์ หยู่ไนบริเวนรั้วบ้านเจ้าทรัพย์แต่มิได้เปนที่อาสัยหลับนอนนั้น ไม่ถือว่าเปนเคหะสถาน.คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่จำเลยปีนข้ามรั้วเข้าไปไนบริเวนเคหะสถานของเจ้าทรัพย์แล้วงัดประตูโรงกลึงซึ่งหยู่ไนบริเวนรั้วนั้น แต่หยู่ห่างจากตัวเรือนอันเปนเคหะสถานเจ้าทรัพย์ราว ๑ เส้น เข้าไปลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ไนโรงกลึงซึ่งไม่ได้ไช้เปนที่หลับนอนไนเวลากลางคืนจะถือว่าเปนการลักทรัพย์ไนเคหะสถานตาม ม. ๒๙๕ หรือไม่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ พิพากสาต้องกันว่า โรงกลึงไม่ไช่เปนเคหะสถานจำเลยมีผิดเพียง ม. ๒๙๓ โจทดีกา สาลดีกาตัดสินว่าโรงกลึงที่จำเลยเข้าไปลักทรัพย์แม้จะหยู่ไนบริเวนรั้วบ้านเจ้าทรัพย์ก็มิได้ไช้เปนที่อาสัยหลับนอน ฉะนั้นจะสงเคราะห์เข้าเปนเคหะสถานตาม ม. ๖ ข้อ ๑๔ หาได้ไม่ พิพากสายืน.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายแปลก +ศาลอุทธรณ์ - นายนิติกรน์ ทุณวิภาตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ