ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 667/2490

ประเด็นกฎหมาย

การขนสุราข้ามเขตโดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จะถือเขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ไม่ได้ และเมื่อโจทก์ไม่สามารถนำสืบถึงเขตตามพระราชบัญ

หลักกฎหมาย

เขตตำบลที่ห้ามขนสุราข้ามตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 หมายถึงเขตที่ตั้งของนายอากรแขวงเท่านั้น ไม่ใช่เขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ และเมื่อมีการแก้ไขเพิ่มเติมแล้วก็ไม่ปรากฏว่าให้ถือเขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ ดังนั้นเมื่อโจทก์ไม่สามารถนำสืบถึงเขตตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในได

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขนสุราข้ามเขตจังหวัด ขอให้ลงโทษตามกฎหมายภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 มาตรา 11, 12 และริบของกลาง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าเขตตำบลที่ห้ามขนสุราข้ามตามมาตรา 11 หมายถึงเขตของนายอากรซึ่งไม่มีแล้ว และไม่มีกฎหมายให้ใช้เขตตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่แทน จึงยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์กลับให้ลงโทษจำเลยโดยเห็นว่าต้

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • มาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 667/2490อัยยการกองคดีโจทก์นายไซมึ้งจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 11, ม. 12, ม. 15 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 ในเรื่องห้ามขนสุราข้ามเขตต์โดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น จะถือเขตต์ตาม พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ไม่ได้ถ้าหากโจทก์นำสืบถึงเขตต์ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในไม่ได้ ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนสุราข้ามเขตต์จังหวัด ขอให้ลงโทษตามกฎหมายภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๑๑, ๑๒ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นสืบพะยานเรื่องเขตต์ขนสุรา ๑ ปาก แล้ววินิจฉัยว่า เขตต์ตำบลที่ห้ามขนสุราข้ามตามมาตรา ๑๑ นั้น มีความหมายถึงเขตต์นายอากร ซึ่งบัดนี้เขตต์นายอากรไม่มีแล้ว และไม่มีกฎหมายฉบับใดให้ใช้ตำบลตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่แทน จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เขตต์ตำบลต้องถือตามเขตต์ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยขนข้ามเขตต์จังหวัดอีกด้วย พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา ๑๑ ประกอบด้วยมาตรา ๑๕ ย่อมแสดงความมุ่งหมายว่าการขนย้ายน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปถึงตำบลอื่นที่จะเป็นผิดฐานไม่ได้รับอนุญาตนั้น ก็คือขนไปต่างตำบลที่ตั้งของนายอากรแขวงเท่านั้น ต่อมาเมื่อได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติมแล้ว ก็ได้แต่งตั้งเจ้าพนักงานสำหรับเก็บภาษีชั้นในแทนนายอากรแต่ไม่ปรากฏว่าเขตต์ขนย้ายสุราตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในนั้น ให้ถือตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ เมื่อโจทก์แสดงไม่ได้ว่า เขตต์ตำบลตามกฎหมายที่กล่าวอ้างมีอยู่อย่างใด ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง(ชัยประชา-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - หลวงบริรักษ์จรรยาวัตร์ศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอสวรรย์แหล่งที่มากองผู้ช