การขายเครื่องบริโภคเกินกว่าราคาควบคุมตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 และการไม่ออกใบรับเงินตามประมวลรัษฎากร
ความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร คือเพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร แต่เมื่อผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าจัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ ย่อมไม่ถือว่าฝ่าฝืนกฎหมาย ส่วนการไม่ออกใบรับเงิน หากจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีผู้อื่นมีหน้าที่ออกใบรับเงิน จะ
ศาลฎีกาพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์
ผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าจัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ และจำเลยรับเงินจากผู้ซื้อแต่ไม่ได้ออกใบรับเงิน โดยจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีคนอื่นมีหน้าที่รับเงินและออกใบรับเงินในร้านนั้น
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1559/2493อัยการกรมอัยการโจทก์นายเลี่ยงตุง แซ่แต้ล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ป.รัษฎากร ผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ จะถือว่าขายเครื่องบริโภคเกินกว่าราคาควบคุม ฝ่าฝืน พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควรไม่ได้ จำเลยรับเงินจากผู้ซื้อเครื่องบริโภคแล้ว ไม่ได้ทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีคนอื่น มีหน้าที่รับเงินและออกใบรับเงินในร้านนั้น ดังนี้จะเอาผิดแก่จำเลยฐานไม่ออกใบรับเงินไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายอาหารเกินกว่าราคาควบคุมแก่นายประสิทธิ ชูพินิจ ผู้ซื้อ และเมื่อนายประสิทธิชำระค่าอาหาร ๔๐ บาทให้แก่จำเลย ๆ ไม่ออกใบรับเงินให้แก่นายประสิทธิอีก ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร ๒๔๘๒ มาตรา ๑๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร และประกาศของคณะกรรมการฯ นั้นก็เพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร เพราะจะเป็นการเดือดร้อนแก่ประชาชนผู้บริโภค แต่ในเรื่องนี้ปรากฎว่าผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ย่อมไม่มีทางที่จะให้เห็นว่าเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.หรือประกาศที่กล่าวข้างต้น หรือเป็นการเดือดร้อนแก่ผู้บริโภคอย่างใด ส่วนเรื่องการไม่ออกใบรับเงิน ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้รับใช้และมีคนอื่นในร้านเป็นผู้ออกใบรับเงิน จึงจะเอาผิดแก่จำเลยในฐานนี้ไม