ประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่ที่ออกตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ เป็นเพียงคำสั่ง ไม่ใช่กฎหมาย และการจะเอาผิดผู้ฝ่าฝืนต้องได้ความว่าผู้นั้นทราบประ
ประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่ที่ออกตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ เป็นเพียงคำสั่งของเจ้าพนักงานผู้ปฏิบัติการตามกฎหมาย ไม่ใช่กฎหมายหรือส่วนหนึ่งของกฎหมาย การจะเอาผิดผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งต้องได้ความว่าผู้นั้นทราบคำสั่งแล้ว คำว่า 'ฝ่าฝืน' ตามมาตรา 10 ต้องหมายความว่าได้ทราบหรือมีพฤติการณ์ที่ส่อแ
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยถูกฟ้องว่ายักย้ายน้ำมันหมูออกไปต่างตำบลโดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้าหลวงประจำจังหวัด อันเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรมการจังหวัด จำเลยต่อสู้ว่าไม่ทราบประกาศดังกล่าว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ทราบประกาศ จึงพิพากษายกฟ้อง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2491อัยยการเชียงรายโจทก์นายประสิทธิ แสงจันทร์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ประกาศของพนักงาน+ที่ออกโดยอาศัยอำนาจใน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ เป็นแต่เพียงคำสั่งของพนักงานผู้ปฏิบัติการตาม ก.ม. + หาใช่ไม่เป็น ก.ม.หรือส่วน +ก.ม.อย่างใดไม่ ฉะนั้นการที่จะเอาผิดแก่ผู้ที่ไม่กระทำตาม + จะต้องได้ความว่าผู้ที่ไม่กระทำ+ทราบคำสั่งนั้นหรือมีพฤตติการณ์+ว่าได้ทราบคำสั่งนั้นแล้ว +ตามบทบัญญัติมาตรา 10 แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ +จะไม่มีข้อความว่าผู้ที่จะต้องรับ+ ก.ม.บทนี้ จะต้องทราบ+หรือคำสั่งของคณะกรรมการหรือ+เจ้าหน้าที่นั่นแล้วก็ดี แต่ ก.ม.+บัญญัติให้ลงโทษผู้ฝ่าฝืนประกาศหรือ+ คำว่าฝ่าฝืน ต้องหมายความว่าได้ทราบแล้วยังฝ่าฝืน ผู้ที่ยังไม่ทราบจะเรียกว่าฝ่าฝืนไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยยักย้ายน้ำมันหมูออกไปต่างตำบลโดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้าหลวงประจำจังหวัด เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรมการจังหวัดซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ออกตามอำนาจใน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ทราบประกาศของคณะกรมการจังหวัดที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ทราบประกาศของคณะกรมการจังหวัด จึงยังไม่เป็นผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ประกาศของคณะกรมการจังหวัดดังกล่าวแล้วเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมาย จำเลยจะแก้ตัวว่าไม่รู้ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่ดังกล่าวแล้วเป็นเพียงคำสั่งของเจ้าพนักงานผู้ปฏิบัติการตามก.ม.เท่านั้น หาใช่เป็น ก.ม.หรือส่วนหนึ่งของ ก.ม.อย่างใดไม่ ฉะนั้น การที่จะเอาผิดแก่ผู้ที่ไม่กระทำตามคำสั่งจะต้องได้ความว่า ผู้ที่ไม่ทำตามได้