ฟ้องที่กล่าวว่าจำเลยเป็นพ่อค้าและมีผ้าไว้โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามประกาศคณะกรมการจังหวัดกะบี่ เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 158 หรือไม่
การฟ้องคดีอาญาต้องระบุการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำความผิดให้ครบองค์ประกอบความผิด การที่โจทก์ฟ้องเพียงว่าจำเลยเป็นพ่อค้า โดยมิได้ระบุว่าจำเลยมีผ้าไว้เพื่อการค้า จึงไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามประกาศคณะกรมการจังหวัด
พิพากษายืนตามศาลล่าง ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นพ่อค้า เป็นเจ้าของและผู้ครอบครองผ้า แล้วไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามประกาศคณะกรมการจังหวัดกะบี่ ซึ่งประกาศกำหนดให้ผู้มีผ้าเพื่อการค้าตั้งแต่ 1 เมตรขึ้นไป และผู้มีไว้ใช้เองตั้งแต่ 80 เมตรขึ้นไป ต้องแจ้งปริมาณ แต่ฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยมีผ้าไว้เพื่อการค้า และผ้าของจำเลยมีไม่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2491อัยยการจังหวัดกะบี่โจทก์นายต้งผัง แซ่เหง่าจำเลย พ.ร.บ.มอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขัน(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2485 ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องว่าจำเลยเป็นพ่อค้าผ้าไว้โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ ตามประกาศคณะกรมการจังหวัด ซึ่งประกาศให้ผู้มีผ้าเพื่อการค้าตั้งแต่ 1 เมตร และผู้มีไว้ใช้เองตั้งแต่ 80 เมตร ให้แจ้งปริมาณ แต่ฟ้องมิได้กล่าวว่าจำเลยมีไว้เพื่อการค้า และจำเลยมีไม่ถึง 80 เมตรดั่งนี้ ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นพ่อค้าเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองผ้า แล้วไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามประกาศคณะกรมการจังหวัดกะบี่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ได้ฟ้องว่ามีไว้เพื่อการค้าตามประกาศของคณะกรมการจังหวัด ผู้มีไว้เพื่อการค้าตั้งแต่ ๑ เมตร์ขึ้นไป ต้องถูกควบคุมตามประกาศ ถ้ามีไว้ใช้เองต้องตั้งแต่ ๘๐ เมตร์ขึ้นไป ผ้าของจำเลยไม่ถึง ๘๐ เมตร์ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์กล่าวแต่ว่า จำเลยเป็นพ่อค้า พ่อค้าอาจมีของไว้ใช้เองก็ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(จำรูญเนติศาสตร์-ปรีชาวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายสอาด สุจริตพงศ์ศาลอุทธรณ์ - พระนิติกริตย์ประภันย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ