ความผิดฐานกักกันยาสูบตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486
ผู้จำหน่ายยาสูบจะมีความผิดฐานกักกันยาสูบต่อเมื่อไม่นำยาสูบออกวางจำหน่ายหรือกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดให้เป็นที่เห็นได้ว่าเป็นการกักกันยาสูบไว้ การเก็บยาสูบไว้ในห้องนอนโดยยังมีบางส่วนวางจำหน่าย ไม่เพียงพอให้ถือว่ากักกันยาสูบ
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้อง เนื่องจากพยานโจทก์ฟังไม่พอว่าจำเลยกักกันยาสูบ
จำเลยเป็นผู้จำหน่ายยาสูบ วางยาสูบไว้หน้าห้องเพียง 2 ซอง ส่วนอีก 1 ห่อ กับ 4 ซอง เก็บไว้ในห้องนอน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 963/2487อัยยการปราจีนบุรีโจทก์นายมา เจียมเจริญจำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 17, ม. 39 กฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.2486 ข้อ 1(3)ในเรื่องความผิดฐานกักกันยาสูบ ผู้จำหน่ายจะมีความผิดต่อเมื่อไม่นำยาสูบออกจำหน่ายหรือทำอย่างใดที่เห็นได้ว่ากักกันยาสูบไว้ เพียงแต่ได้ความว่าเวลาเอาออกวางขาย 2 ซอง เก็บไว้ใน+ 1 ห่อ 4 ซองดังนี้ ไม่พอให้ถือว่ากักกันยาสูบศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเอายาสูบวางหน้าห้องเพียง ๒ ซองส่วนอีก ๑ ห่อ กับ ๔ ซองเก็บไว้ในห้องนอน จึงให้ลงโทษจำเลยฐานกักกันยาสูบไว้ไม่เอาออกจำหน่าย ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามกฎกระทรวงการคลังออกตามความใน พ.ร.บ.ยาสูบข้อ ๑(๓) กำหนดว่า "ต้องนำยาสูบที่มีอยู่ออกวางจำหน่าย ฯลฯ ห้ามมิให้กักกันยาสูบไว้ด้วยประการใดใด เว้นแต่จะเก็บไว้สูบเองไม่เกินจำนวนห้าซอง" ดังนี้เป็นที่เห็นได้ว่าผู้จำหน่ายยาสูบจะมีความผิดก็ต่อเมื่อไม่นำยาสูบออกวางจำหน่ายหรือกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดให้เป็นที่เห็นได้ว่าเป็นการกักกันยาสูบไว้ ฉะนั้นแม้จะฟังว่าจำเลยวางยาสูบบางส่วนไว้บนชั้นในห้องนอนก็ดียังหาเพียงพอจะชี้ว่าจำเลยกักกันยาสูบส่วนนั้นไว้ไม่ พยานโจทก์ก็ยังไม่พอฟังว่าจำเลยกักกันยาสูบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ป.สุวรรนสร-ป.สุวรรนสร-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - นายเอี่ยม อรุณ+ศาลอุทธรณ์ - นายวรวุฒิ สานะเสนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ