ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการบอกกล่าวเลิกจ้างล่วงหน้า ความเคลือบคลุมของฟ้องเรื่องค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปี และสิทธิเรียกร้องค่าตั๋วเครื่องบินเดินทา
การบอกกล่าวเลิกจ้างล่วงหน้าก่อนถึงกำหนดจ่ายสินจ้างครั้งถัดไปเป็นการชอบด้วย ป.พ.พ. มาตรา 582 ฟ้องที่มิได้บรรยายรายละเอียดวันหยุดพักผ่อนประจำปีเป็นฟ้องเคลือบคลุมตาม ป.วิ.พ. มาตรา 172 และสิทธิเรียกค่าเดินทางกลับตาม ป.พ.พ. มาตรา 586 ต้องเป็นค่าเดินทางกลับถิ่นที่จ้างโจทก์มา
ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 50,000 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีจำนวน 1,666 บาท และค่าตั๋วเครื่องบินกลับประเทศสหรัฐอเมริกาจำนวน 28,000 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
จำเลยจ่ายเงินเดือนทุกวันสิ้นเดือน และแจ้งเลิกจ้างในวันที่ 23 ตุลาคม 2534 ให้มีผลวันที่ 30 พฤศจิกายน 2534 ฟ้องโจทก์ไม่ระบุปีและจำนวนวันที่ไม่ได้หยุดพักผ่อนประจำปี โจทก์ฟ้องเรียกค่าตั๋วเครื่องบินกลับสหรัฐอเมริกาตามข้อเสนอที่มีเงื่อนไข แต่ไม่ตกลงตามเงื่อนไข และมิได้ฟ้องเรียกค่าเดินทางกลับอิตาลี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3534/2536นาย วิลเลี่ยม โรเบิร์ต ไดเยอร์โจทก์บริษัท พรีเมียร์ เฟอร์นิเจอร์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 582, ม. 586 ป.วิ.พ. ม. 172 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 35 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 10จำเลยจ่ายเงินเดือนแก่โจทก์ทุกวันสิ้นเดือน การที่จำเลยแจ้งโจทก์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2534 ให้โจทก์ออกจากงานในวันที่30 พฤศจิกายน 2534 จึงเป็นการบอกกล่าวล่วงหน้าก่อนจะถึงกำหนดจ่ายสินจ้างประจำเดือนตุลาคม 2534 เพื่อให้มีผลเป็นการเลิกจ้างเมื่อถึงกำหนดการจ่ายสินจ้างครั้งถัดไปคือวันที่ 30 พฤศจิกายน 2534เป็นการบอกกล่าวเลิกจ้างล่วงหน้าที่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 แล้ว เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ระบุเพียงว่า สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยให้โจทก์มีวันหยุดพักผ่อนประจำปีปีละ 3 สัปดาห์ และขอให้จำเลยรับผิดชอบเงินเดือนในส่วนที่ชดเชยการไม่ได้ใช้วันหยุดพักผ่อนประจำปี จำนวน 16,650 บาท โดยมิได้บรรยายเลยว่าโจทก์มิได้หยุดพักผ่อนประจำปีในปีใดบ้าง ปีละกี่วัน ฟ้องของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นฟ้องที่ไม่แจ้งชัด ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 172 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31,35เป็นฟ้องที่เคลือบคลุมไม่ก่อให้เกิดประเด็นเรื่องค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปี การที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยในเรื่องดังกล่าวและพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ จึงไม่ชอบ จำเลยจ้างโจทก์มาจากประเทศอิตาลีโดยออกค่าเดินทางจากประเทศอิตาลีมายังกรุงเทพมหานคร จำเลยมีหนังสือเลิกจ้างถึงโจทก์โดยเสนอจะให้เงินค่าตั๋วเครื่องบินกล