การได้รับอนุญาตให้ขายเนื้อสุกรในเขตเทศบาล แต่เนื้อสุกรที่นำมาจำหน่ายมาจากโรงงานฆ่าสัตว์ของรัฐบาลที่อื่น มิใช่เนื้อจากโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลเอง จะมีความผ
ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าขายโคกระบือแพะแกะและสุกร พ.ศ.2481 ต้องแยกการฆ่ากับการขายเนื้อสัตว์ออกเป็นคนละตอน การที่เทศบาลมีอำนาจควบคุมทั้งการฆ่าสัตว์และการขายเนื้อสัตว์ ไม่ทำให้เนื้อสัตว์ที่จะขายต้องเป็นเนื้อสัตว์ที่เทศบาลได้ควบคุมการฆ่าด้วย
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ จำเลยไม่มีความผิด
จำเลยขายเนื้อสุกรโดยได้รับอนุญาตจากสมุหบัญชีซึ่งทำการแทนปลัดเทศบาลเมืองนครสวรรค์ แต่เนื้อสุกรที่จำเลยนำมาจำหน่ายไม่ใช่เนื้อสุกรของโรงงานฆ่าสัตว์ของเทศบาลเมืองนครสวรรค์ แต่เป็นเนื้อสุกรที่มาจากโรงงานฆ่าสัตว์ของรัฐบาลที่ทับกริซ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 758/2486อัยการนครสวรรคโจทก์นายเช้า สุนทรพันธ์ นายเกียกเว้น นายก๊งฮะจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 ม. 6, ม. 10 พ.ร.ฎ.ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2485 กฎกระทรวงอุตสาหกรรม ลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2481 ม. 4ระเบียบข้อบังคับของเทสบาลเกี่ยวกับการจำหน่ายเนื้อสุกรอันเปนการนอกเหนือ พ.ร.บ. ค่าขายโคกะบือฯนั้น ถ้ามีผู้ฝ่าฝืน จะลงโทสตาม พ.ร.บ.ค่าขายโคกะบือฯ ไม่ได้, ได้รับอนุญาตไห้ขายเนื้อสุกรไนเขตเทสบาล แล้วนำเนื้อสุกรที่ค่าจากโรงงานค่าสัตว์ที่อื่นมาจำหน่ายไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ค่าขายโคกะบือฯ 2481 ม. 6คดีได้ความว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยได้รับอนุญาตจากสมุหบัญชีซึ่งทำการแทนปลัดเทสบาลเมื่อนครสวรรค แต่เนื้อสุกรที่จำเลยนำมาจำหน่ายนั้นไม่ไช่เนื้อสุกรของโรงงานค่าสัตว์ของเทสบาลเมืองนครสวรรค แต่เปนเนื้อสุกรที่มาจากโรงงานค่าสัตว์ของรัถบาลที่ทับกริซ สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมการค่าขายโคกะบือแพะแกะสุกร พ.ส. ๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐ พระราชกริสดีกาไห้ไช้ พ.ร.บ.นี้(ฉบับที่ ๔) พ.ส. ๒๔๘๕ กดกะซวงอุสาหกัมลงวันที่ ๒๙ กรกดาคม ๒๔๘๑ ข้อ ๔ จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า ดจทไม่ได้เถียงว่า สมุหบัญชีเทสบาลไม่มีอำนาดอนุญาตที่โจทอ้างระเบียบการขายเนื้อสัตว์ของเทสบาล ระเบียบนี้ไม่ไช่กดหมาย และตามพระราชบัญญัติควบคุมการค่าขายโคกะบือแพะแกะและสุกร พ.ส. ๒๔๘๑ บังคับว่าไนการขายต้องขออนุญาต แต่ไม่มีตอนไดบอกว่าเนื้อที่จะขายต้องเปนเนื้อของโรงงานเทสบาลเอง และตามพระราชบัญญัติต้องแยกการค่ากับการขายเนื้อสัตว์ออกเปนคนละตอน จะถือว