พระราชกฤษฎีกาหวงห้ามไม้ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 จะมีผลบังคับได้ต่อเมื่อได้มีการคัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอและที่ทำการกำนันหรือที่สาธารณสถานในท
มาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 บัญญัติว่า พระราชกฤษฎีกาหรือประกาศรัฐมนตรีซึ่งกำหนดขึ้นตามบทแห่ง พ.ร.บ.นี้ ให้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอและที่ทำการกำนัน หรือที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้อง จึงจะมีผลบังคับได้ หากไม่มีการปฏิบัติตามดังกล่าวก็ไม่มีผลบังคับ
พิพากษายืนตามศาลล่างที่ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยตัดฟันจุดเผาทำลายไม้เต็งรังและไม้พันชาดในป่าอันเป็นไม้หวงห้ามซึ่งได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาหวงห้ามไว้แล้วโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่โจทก์มิได้นำสืบว่าประกาศหวงห้ามไม้ตามฟ้องนั้นทางการได้คัดสำเนาประกาศไว้ในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องตามมาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 และมิได้บรรยายไว้ในฟ้องด้วย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1521 - 1522/2495พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายสน ละมูลเพียร , นายหลุ่ย สามารถจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ป.วิ.อ. ม. 158พระราชกฤษฎีกา หรือ ประกาศรัฐมนตรี ซึ่งกำหนดขึ้นตามบทแห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้นั้นต้องตัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอและที่ทำการกำนันหรือที่สาธารณะสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้อง จึงจะมีผลบังคับได้ ถ้ามิได้มีการปฏิบัติตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ดังกล่าวก็ไม่มีผลบังคับโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยตัดฟันจุดเผาทำลายไม้เต็งรัง และไม้พันชาดในป่า อันเป็นไม้หวงห้ามซึ่งได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาหวงห้ามไว้แล้วโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่า โจทก์-มิได้นำสืบว่าประกาศหวงห้ามไม้ตามฟ้องนั้น ทางการได้คัดสำเนาประกาศไว้ในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๕ แห่ง พ.ร.บ. ป่าไม้ ๒๔๘๔ และโจทก์มิได้บรรยายไว้ในฟ้องด้วย จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในมาตรา ๕ แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ ได้บัญญัติบังคับไว้ว่า พระราชกฤษฎีการหรือประกาศรัฐมนตรี ซึ่งกำหนดขึ้นตามบทแห่ง พ.ร.บ.นี้ให้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอและที่ทำการกำนัน หรือที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้อง ดังนี้ พระราชกฤษฎีกาตามโจทก์กล่าวอ้ง จะมีผลบังคับได้ก็แต่เมื่อได้มีการปฏิบัติตามที่กฏหมายมาตรานี้บังคับไว้นั้นแล้ว และคดีนี้ตามข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองรับฟังมา ไม่ได้ความว่าได้มีการปฏิบัติตามกฏหมายที่กล่าวนั้น ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทก์เสียนั้น จึงชอบแล้ว พิพากษายืน(นิติธรรมประกรณ์-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายแสวง จินดานนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผ