สิทธิของผู้เสียหายในการเลือกฟ้องฐานความผิดที่มีโทษเบากว่า แม้การกระทำอาจเข้าองค์ประกอบความผิดที่มีโทษหนักกว่าซึ่งอยู่ในอำนาจศาลอื่น
ไม่มีกฎหมายหรือประกาศของคณะปฏิวัติฉบับใดห้ามมิให้ผู้เสียหายสละสิทธิที่จะฟ้องในข้อหาอันมีโทษหนักแล้วมาฟ้องในข้อหาอันมีโทษเบาไม่ได้ จึงเป็นสิทธิของผู้เสียหายที่จะเลือกฟ้องฐานใดก็ได้ เมื่อฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องอยู่ในอำนาจศาลพลเรือน ศาลพลเรือนก็ต้องรับไว้พิจารณา
ศาลฎีกาพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องตามมาตรา 391 ด้วย นอกนั้นยืน
โจทก์ฟ้องต่อศาลพลเรือนขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 391 ข้อหาทำร้ายร่างกาย โดยกล่าวหาว่าจำเลยใช้ไม้ตะบองตีโจทก์ 1 ที เป็นเหตุให้ร่างกายฟกซ้ำและโลหิตขับ และจำเลยใช้วาจาขู่เข็ญจะทำร้ายและจับกุมโจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำเป็นความผิดตามมาตรา 295 ซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหารตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 16 จึงยกฟ้อ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1392/2503นายทำมา ศรีน้ำคำโจทก์นายดา คำโนนม่วงจำเลย ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 16 พ.ศ.2515 ป.อ. ม. 295, ม. 391 ป.วิ.อ. ม. 157โจทก์ฟ้องต่อศาลพลเรือนขอให้ลงโทษตาม มาตรา 391 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ถึงแม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยทำผิดตามมาตรา 295 ซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหารจะพิจารณาพิพากษาตาม ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 16ก็ดี เพราะไม่มีกฎหมายหรือประกาศคณะปฏิวัติฉบับใดห้ามไว้ และเป็นสิทธิของผู้เสียหายที่จะเลือกฟ้องฐานใดก็ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้ตะบองตีโจทก์ ๑ ที เป็นเหตุให้ร่างกายโจทก์ฟกซ้ำและโลหิตขับ และจำเลยได้บังอาจใช้วาจาขู่เข็ญจะทำร้ายโจทก์ และจะจับกุมโจทก์โดยกล่าวหาว่าเป็นอันธพาล เป็นเหตุให้โจทก์เกิดความหวาดเกรงจะได้รับความอับอาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๕, ๓๙๑, ๓๙๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งว่า โจทก์ถูกทำร้ายมีบาดแผลทำให้เกิดอันตรายแก่ร่างกายอันเป็นความผิดตามมาตรา ๒๙๕ ซึ่งตาม ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๖ ให้เป็นอำนาจของศาลมณฑลทหาร บกที่ ๖ ที่จะพิจารณาพิพากษาและเห็นว่าจำเลยไม่ผิดมาตรา ๓๙๒, ๓๙๗ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ให้ประทับฟ้องเฉพาะความผิดตามมาตรา ๓๔๒ นอกนั้นยืน โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ถึงแม้จำเลยจะผิดมาตรา ๒๙๕ โจทก์ก็มีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๙๑ ได้ ่ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีกฎหมายหรือประกาศของคณะปฏิวัติฉบับใดห้ามมิให้ผู้เสียหาย สละสิทธิที่จะฟ้องในข้อหาอันมีโทษหนักแล้วมาฟ้องในข้อหาอันมีโทษเบาไม่ได้ จึงเป็นสิทธิของผู้เสียหายที่จะเลือกฟ้องฐานใดก็ได้ เมื่อฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องอยู่ในอำนาจศาลพลเรือน ๆ ก็ต้องรับไว้พิจารณา พิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องตามมาตรา ๓๙๑ ด้วย นอกนั้นยืน(บริรักษ์จรรย