ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 2881/2529

ประเด็นกฎหมาย

การนำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินสิบสองคนมาใช้รับส่งผู้โดยสารเพื่อสินจ้างในเส้นทางที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทาง เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.การขนส่ง

หลักกฎหมาย

รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินสิบสองคนเป็นรถที่ไม่อยู่ในบังคับของพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ตามมาตรา 5(2) แม้จะนำมาใช้ประกอบการขนส่งประจำทางโดยเก็บค่าขนส่ง ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 23

คำวินิจฉัย

การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 23 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยใช้รถยนต์ตู้รับส่งคนโดยสารเพื่อสินจ้างในเส้นทางที่บริษัทขนส่งจำกัดได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทาง โดยรถยนต์ของจำเลยเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินสิบสองคน ซึ่งจดทะเบียนต่อกองทะเบียนยานพาหนะ กรมตำรวจ ไม่ใช่รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
  • มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 2881/2529พนักงานอัยการ จังหวัด นครราชสีมาโจทก์นาย เลิศชาย พวงทาผาจำเลย พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 การที่จำเลยนำรถยนต์ตู้มาแล่นรับส่งคนโดยสารเพื่อสินจ้างอันมีลักษณะเป็นการประกอบการขนส่งประจำทางในเส้นทางที่บริษัทขนส่งจำกัดได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทางนั้นเมื่อปรากฏว่ารถยนต์ของจำเลยดังกล่าวเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินสิบสองคนซึ่งมีพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ.2522มาตรา5(2)บัญญัติไว้ว่าเป็นรถยนต์ที่ไม่อยู่ในบังคับของพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ.2522มาตรา23.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประกอบการขนส่งประจำทาง โดยใช้รถยนต์ตู้รับส่งคนและสิ่งของ โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 23, 126 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามฟ้อง ลงโทษปรับ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รถคันที่จำเลยขับเป็นรถยนต์ประเภทรถยนต์ส่วนบุคคลซึ่งจดทะเบียนต่อกองทะเบียนยานพาหนะ กรมตำรวจ ไม่ใช่รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 และตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 5 ซึ่งแก้ไขโดยมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2523 ได้บัญญัติว่า พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ ฯลฯ (2) การขนส่งโดยรถยนต์รับจ้างที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์บริการที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินสิบสองคน ฯลฯข้อเท็จจริงจึงฟังได้ว่า