ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2491อัยยการสงขลาโจทก์นายโง่ว เจ็งเส็งจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 พ.ร.บ.การค้าข้าว พ.ศ.2489 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ม. 4, ม. 10, ม. 16, ม. 17 ป.วิ.อ. ม. 39, ม. 158พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน 2488 ไม่ได้ถูกทับ โดย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 และ พ.ร.บ.การค้าข้าว 2489 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการจังหวัดที่ออกโดยอาศัยอำนาจ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน 2488 เมื่อไม่ปรากฏว่า ประกาศขอคณะกรรมการจังหวัดได้ออกโดอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.นี้ และสำเนาประกาศสำหรับเรื่องนี้จะแสดงข้อเท็จจริงบางประการให้เด่นชัด ก็ไม่มีในสำนวน จะลงโทษจำเลยหาได้ไม่ความว่า จำเลยขายข้าวสารเหนียว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้าหลวงประจำจังหวัด หรือคณะกรรมการอำเภอ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน ๒๔๘๘ มาตรา ๔, ๑๐, ๑๖, ๑๗ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน ไม่ได้ถูกทับโดย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ และ พ.ร.บ.การค้าข้าว ๒๔๘๙ ประกาศที่ออกโดยอาศัยอำนาจ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ จึงยังสมบูรณ์ แต่คดีนี้ไม่ปรากฏว่า ประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลา ได้ออกโดยอาศัยอำนาจพระราชบัญญัตินี้ สำเนาประกาศนี้ก็ไม่มีอยู่ในสำนวน จะลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ หาได้ไม่ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)ศาลชั้นต้น - หลวงวรนิติปรีชาศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทา