ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2491อัยยการประจำศาลจังหวัดสวรรค์โลกโจทก์นายพร้อม เบ้าทองจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4, ม. 39, ม. 71, ม. 74. กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 (ฉบับที่ 4) ป.วิ.อ. ม. 158การที่จำเลยมีไม้ไว้ และกระทำผิดฐานเคลื่อนย้ายโดยมิได้มีใบเบิกทางกำกับ ย่อมสั่งริบไม้ของกลางไม่ได้ เพราะไม่เป็นเรื่องที่จำเลยได้มาหรือมีไม้ไว้ เนื่องจากการกระทำผิดในอันที่ศาลจะสั่งริบไม้เสียได้ ตามมาตรา 74 แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 การขนลาไม้กระดานที่เลื่อยจากไม้ดับ และไม่มีใบเบิกทางกำกับเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 39, 71. การเคลื่อนย้ายไม้แปรรูปจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่ง ซึ่งไม่เข้าอยู่ในข้อยกเว้นตามกฎกระทรวงเกษตราธิกา (ฉะบับที่ 4) ต้องมีใบเบิกทางกำกับความว่า จำเลยได้นำไม้สักอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามเคลื่อนที่จากตำบลในเมือง ไปยังตำบลวังพิณพาทย์โดยไม่มีใบเบิกทางของเจ้าหน้าที่กำกับไปด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีความผิดแล้วยกฟ้องคืนไม้ของกลางให้จำเลย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ ม. ๓๖, ๗๑ และ ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๕๙ คงปรับ ๑๕ บาท ไม้ของกลางไม่ริบ โจทก์ฎีกาขอให้ริบไม้ของกลาง จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิดฐานนำไม้สักหวงห้ามเคลื่อนที่ไป และมิได้มีใบเบิกทางกำกับ มิได้ตั้งข้อหาว่าไม้เหล่านี้เป็นของได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิดใด ๆ ในอันที่ศาลจะสั่งริบตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ม.๗๔ ฎีกาของโจทก์ที่ขอให้ริบไม้ของกลางจึงตกไป ข้อที่จำเลยขอให้ยกฟ้องนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยรับแล้วว่า ได้ขนลากไม้กระดานนี้ไ