ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4107/2536บริษัท คอ ลเลคชั่น อินดัสเตรียล แอสโซซิเอทผู้ร้องนางสาว มะลิ ภักศ รีผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 52 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4)ข้อบังคับการทำงานของผู้ร้องกำหนดประเภทการลงโทษไว้โดยมิได้ระบุขั้นตอนการลงโทษไว้ ผู้ร้องจึงไม่จำต้องลงโทษตามขั้นตอนในข้อบังคับการทำงานผู้ร้องอาจเลือกวิธีใด ๆ ตามข้อบังคับการทำงานโดยพิจารณาจากความหนักเบาของความผิดของพนักงานแต่ละคน ผู้คัดค้านกระทำผิดในขณะปฏิบัติหน้าที่ในสถานที่ทำงานโดยไม่ยำเกรงต่อข้อบังคับการทำงานของผู้ร้อง การกระทำของผู้คัดค้านไม่เป็นเยี่ยงอย่างอันดีทำให้แตกความสามัคคี ยากแก่การปกครองบังคับบัญชา กรณีจึงมีเหตุสมควรให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านได้ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าผู้คัดค้านให้การว่า ผู้คัดค้านกระทำการตามคำร้องไปเพราะป้องกันตัวศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านส่วนที่ผู้ร้องขอให้ไม่จ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยมาด้วยนั้น เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้เลิกจ้างแล้วผู้ร้องจะต้องเป็นผู้ดำเนินการต่อไปไม่ใช่ถือคำสั่งศาลเป็นคำสั่งแทนผู้ร้องได้ จึงให้ยกคำขอส่วนนี้เสียผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางว่าผู้คัดค้านเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้าง ผู้คัดค้านและนางสาวมะลิ ทองคำทะเลาะและทำร้ายซึ่งกันและกันในขณะปฏิบัติหน้าที่ในสถานที่ทำงานอันเป็นการกระทำผิดข้อบังคับการทำงานของผู้ร้อง หมวด 6 ว่าด้วยวินัยและโ