ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1841/2497นางหยุ่นเฮียงหรือเม แซ่ลี้โจทก์นางสาวคำมาที่ 1,ปลัดกระทรวงมหาดไทยโดยพระยารามราชภักดีในฐานะประธานกรรมการควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 204, ม. 420ผู้เช่าเพียงชำระค่าเช่าแก่ผู้ให้เช่า ๆ ไม่รับดังนี้ยังเรียกไม่ได้ว่าผู้เช่าผิดนัด จู่ ๆ ผู้ให้เช่าจะมาขอให้ศาลบังคับให้ไม่ได้ ในเรื่องค่าเช่าฟ้องบรรยายว่าได้เลิกสัญญาเช่าแล้ว ผู้เช่าไม่ยอมออกขอเรียกค่าเสียหาย 2,000 บาท และค่าเช่ารวม 180 บาทดังนี้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม กรณีย์ที่มีมติของคณะกรรมการควบคุมค่าเช่า ฯ ให้ผู้เช่าออกจากห้องเช่า ผู้เช่าจะละเมิดก็ต่อเมื่อได้ทราบมตินั้นคดีนี้โจทก์ (ผู้เช่า) ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ (ผู้ให้เช่า) ยื่นคำร้องเท็จต่อจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๒ ลงมติไปโดยมิได้ให้โอกาศโจทก์แสดงเหตุผลความจำเป็นและหลักฐานใด ๆ เป็นการฝ่าฝืนต่อบทพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯ พ.ศ. ๒๔๘๙ ขอให้ศาลเพิกถอนมติของคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าและห้ามมิให้จำเลยที่ ๑ เข้าเกี่ยวข้อง จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่าได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการควบคุมค่าเช่า ฯ โดยสุจริตและฟ้องแย้งขอให้ขับไล่โจทก์และบริวารออกจากห้องพิพาทและให้ใช้ค่าเสียหาย ๒,๐๐๐ บาท ค่าเช่าตั้งแต่เดือนตุลาคม ๒๔๔๕ ถึงเดือนมีนาคม ๒๔๔๖ รวม ๖ เดือนเดือนละ ๓๐ บาทและต่อสู้อย่างอื่นอีกหลายประการ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าได้ปฏิบัติการในหน้าที่โดยความเที่ยงธรรมและชอบด้วยกฎหมาย โจทก์แก้ฟ้องแย้งว่าโจทก์มิได้ผิดนัดชำระค่าเช่า แต่จำเลยที่ ๑ ไม่ยอมรับโจทก์จึงได้ส่งเงินค่าเช่าให้จำเลยทางไปรษณีย์ จำเลยก็ไม่ยอมรับเองต่าหาก และตัดฟ้องว่า ฟ้องของจำเลยที่เรียกค่าเสียหาย ๒,๐๐๐ บาทนั้นเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นเห็นว่