ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2095/2497เจ้าจอมทิศว์ ในรัชชกาลที่ 5โจทก์กระทรวงมหาดไทย(โดยนายดวงอภัยวงศ์ รัฐมนตรีว่าการ)จำเลยนางไพโรจน์ ปัจจุสานนท์ ผู้ร้องสอดเข้าร่วมเป็นจำเลย พ.ร.ฎ.ว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อสร้างปฐมบรมราชนุสรณ์และสร้างคมนาคมเชื่อมจังหวัดพระนครและธนบุรี พ.ศ.2472 เมื่อนำที่พิพาทที่ถูกเวนคืนไปปลูกฉางข้าวให้เช่า แม้อ้างฉางนั้นจะมีถนนโรยหินเชื่อมถนนซึ่งสร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์ของ พ.ร.ก.เวนคืน ฯ 2472 ดังนี้หาเรียกว่าได้ทำที่พิพาทเป็นถนนขึ้นแล้วตามวัตถุประสงค์ของ พ.ร.ก.เวนคืนฯ 2472 ไม่ต้องคืนที่พิพาทให้แก่เจ้าของโจทก์ฟ้องว่าที่ดินของโจทก์โฉนดที่ ๒๑๘๙ ได้ถูกเวนคืนโดย พ.ร.ก. เพื่อสร้างปฐมบรมราชานุสรณ์และสร้างคมนาคมเชื่อมจังหวัดพระนครและธนบุรีเป็นเนื้อที่ ๓ งาน ๕๖ ตารางวา โดยโจทก์ไม่ได้รับราคาสำหรับที่ดิน เพราะต้องห้ามตามตรา ๓ อนุมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.ก. ดังกล่าว ที่ดินดังกล่าวทางราชการใช้ทำถนนเพียง ๓๖ ตารางวาส่วนที่เหลือประมาณ ๓ งาน ๒๑ ตารางวาคงปล่อยทิ้งเป็นที่ว่างไม่ได้จัดทำตามวัตถุประสงค์แห่งกฎหมายแต่อย่างใดปรากฎตามแผนที่ท้ายฟ้อง ขอให้ศาลบังคับคืนแก่โจทก์ กระทรวงมหาดไทยตัดฟ้องว่าโฉนดเลขที่ ๒๑๘๙ รายนี้โจทก์ไม่ใช่เจ้าของกรรมสิทธิเพราะศาลแพ่งได้พิพากษาให้โจทก์โอนขายให้แก่นางประทุมตามคดีแดงที่ ๑๘๔/๒๔๘๘ และปัจจุบันกรรมสิทธิตกทอดไปยังนางไพโรจน์ ปัจจุสานนท์โดยนางประทุมขายให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกคืน ที่ดินรายนี้ได้ถูกเวนคืนเพื่อตัดถนนตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ ฯ ๒๔๗๒ กรรมสิทธิ์ตกเป็นของรัฐบาลและปัจจุบันก็ตกอยู่ในความครอบครองดูแลของเทศบาลนครธนบุรี โจทก์ไม่มีทางเรียกคืน ต่อมานางไพโรจน์ได้ยื่นคำร