ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1763/2492อัยยการระยองโจทก์นายตึ๋ง แซ่หลิมล. พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ลูกจ้างของผู้ที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ จำหน่ายยาสูบในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายจ้าง ซึ่งขณะนั้นไปธุระเสียที่อื่น ถือว่าเป็นการทำแทนนายจ้างไม่มีความผิด. (อ้างฎีกาที่ 84/2488)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจจำหน่ายยาสูบตราฆ้องให้ อ. ๑ ซอง ในเขตต์จำหน่ายยาสูบ โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับว่าได้จำหน่ายยาสูบจริงดังฟ้อง แต่จำหน่ายในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายเซ็งเหลียง ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ แต่ขณะนั้นนายเซ้งเหลียงไม่อยู่ไปธุระเสียที่อื่น โจทก์,จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยไม่มีผิด ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงรับกันว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบไปในฐานะเป็นลูกจ้างและในนามของนายจ้าง ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายยาสูบได้ ดังนี้ ก็ต้องถือว่า การกระทำที่จำเลยกระทำไปนั้นเป็นการทำแทนนายจ้าง ในกิจการที่ได้รับอนุญาตโดยชอบย จะเอาผิดแก่จำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาตหาได้ไม่ ฎีกาที่ ๘๐/๒๔๘๖ ที่โจทก์อ้าง รูปคดีไม่ตรงกับเรื่องนี้ พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดระยอง - หลวงอรรถวุฒิวรวาจน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ